GAZİANTEP BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ
İMAR YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı,
Gaziantep Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki; plan, fen, sağlık ve
sürdürülebilir çevre şartlarına uygun yapı ve yapılaşma ile projelendirmeye
ve denetime ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Gaziantep
Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki uygulama imar planı bulunan
alanları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Bu Yönetmelik, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı
Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 3/5/1985
tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun ek 5 inci maddesi ve 3/7/2017 tarihli
ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin
69 uncu maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasında yer alan tanımların yanı sıra bu Yönetmelikte
geçen;
a) Asansör tescil belgesi: İlgili idare tarafından
yapı kullanma izin belgesi öncesi düzenlenen ve asansörün kayıt altına
alındığını gösteren belgeyi,
b) Asgari alan: Yapıda bulunması gereken zorunlu
ortak alanların yönetmeliklere ve standartlara göre belirlenmiş olan minimum
ölçülerde hesaplanan alanı,
c) Bahçe duvarı: Ana yapıdan bağımsız, bina ya da
binaları çevreleyen, yapıları yol ve komşu parseller ile diğer donatı
alanlarından ayıran, taşıyıcılığı bulunmayan bölme duvarları,
ç) Gezilemeyen baza üstü teras çatı: Ana kitle
üzerinde yükselen bloklardan arta kalan, suyun tahliyesi için yeterli eğim
verilen, bulunduğu iklim bölgesine uygun ısı ve su yalıtımları yapılan,
çakıl, toprak, çim ve benzeri doğal örtüler ile kaplanarak iklime uygun
bitkilendirilebilen, kullanım ve sirkülasyona konu edilmeyen, son kat üzeri
teras çatı olarak değerlendirilen alanı,
d) İskele izin belgesi: İskele kurmayı gerektiren
basit tamir ve tadilatlarda ilgili idareden alınması zorunlu izin belgesini,
e) İstinat duvarı: Arkasında kalan zemin hacmini
tutmak amacı ile yapılan, şekli ve niteliği açısından mühendislik gerektiren
yapıları,
f) Süs havuzu: Derinliği 50 cm’yi geçmeyen ve
peyzaj öğesi olarak kullanılan havuzları,
g) Tesisat katı: Özelliği gereği tesisat katı oluşturulması
zorunlu binalarda; tüm yapının ihtiyacına yönelik havalandırma-ısıtma-soğutma
kanallarının, mekanik tesisat cihazlarının konulabileceği, sadece tesisat
işlerine ayrılan ve iskan edilemeyen katı,
ğ) Yenilenebilir enerji kaynakları: Hidrolik, rüzgar,
güneş, jeotermal, biyokütle, biyogaz, dalga, akıntı ve gel-git gibi fosil
olmayan enerji kaynaklarından elde edilebilen enerjiyi,
h) Yeşil çatı: Binanın enerji performansını, hava
kalitesini ve kent ekolojisini iyileştiren, yağmur suyunun yarattığı
problemlere yenilikçi çözümler getiren, çiçeklerle yeşillendirilebilen,
bitkilerle ve ağaçlarla donatılabilen çatıları,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel İlkeler
Genel İlkeler
MADDE 5 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Genel ilkelere yönelik olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 5 inci maddesine uyulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Arsalara İlişkin Hükümler
Parsel büyüklükleri
MADDE 6 – (1) İmar planında gösterilen
çeşitli bölgelerde imar planı ile getirilmiş farklı hükümler yoksa yapılacak
ifrazlarda, elde edilecek yeni parsellerin asgari ölçüleri; arazi meyili, yol
durumu, mevcut yapılar ve benzeri gibi mevkiin özellikleri ile bu parsellerde
yapılması mümkün olan yapıların ölçüleri ve yöresel ihtiyaçları da göz önünde
tutularak tespit olunur. Bu tespit sırasında ikinci, üçüncü ve dördüncü
fıkralarda belirtilen şartlar ihlâl edilemez.
(2) Parsel genişlikleri;
a) Konut ve ticaret bölgelerinde:
1) 4 kata kadar (4 kat dâhil) inşaata müsait
yerlerde:
Bitişik nizamda: 6.00 metreden,
Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi 6.00 metreden,
Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı +
(6.00) metreden,
az olamaz.
2) 9 kata kadar (9 kat dâhil) inşaata müsait
yerlerde:
Bitişik nizamda: (9.00) metreden,
Blok başlarında: Yan bahçe mesafeleri toplamı +
(9.00) metreden,
Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı +
(9.00) metreden,
az olamaz.
3) 10 veya daha fazla katlı inşaata müsait
yerlerde:
Bitişik nizamda: (12.00) metreden,
Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (12.00) metreden,
Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı +
(12.00) metreden,
az olamaz.
b) Yalnız 1 katlı dükkân yapılacak ticaret ve
küçük sanayi bölgelerinde:
1) Bitişik nizamda: (5.00) metreden,
2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (5.00)
metreden,
3) Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı +
(5.00) metreden,
az olamaz.
c) Sanayi bölgelerinde, 30.00 metreden az olamaz.
ç) Akaryakıt istasyonlarında 40.00 metreden az
olamaz.
d) Konut dışı kentsel çalışma alanlarında, 40.00
metreden az olamaz.
e) Bu fıkradaki ölçülerin tespitinde, köşe başına
rastlayan parsellerde yol tarafındaki yan bahçe yerine, o yol için tayin
edilmiş ön bahçe mesafesi alınır.
(3) Parsel derinlikleri:
a) Konut ve ticaret bölgelerinde:
1) Ön bahçesiz nizamda: (13.00) metreden,
2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (13.00)
metreden,
az olamaz.
b) Yalnız 1 Katlı İş yeri Yapılacak, Ticaret ve
Küçük Sanayi Bölgelerinde:
1) Ön bahçesiz nizamda: (5.00) metreden,
2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (5.00)
metreden,
az olamaz.
c) Küçük sanayi bölgelerinde:
1) Ön bahçesiz nizamda: (6.00) metreden,
2) Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (6.00)
metreden,
az olamaz.
ç) Sanayi bölgelerinde, 30.00 metreden az olamaz.
d) Akaryakıt İstasyonlarında 40.00 metreden az
olamaz.
e) Konut dışı kentsel çalışma alanlarında, 40.00
metreden az olamaz.
(4) Parsel alanları, konut dışı kentsel
çalışmaları alanlarında 2000 m2’den az olamaz.
(5) Parsel büyüklükleri hakkındaki hükümlere
uymayan arsalarda, yeni veya ilave yapı ruhsatı düzenlenemez.
İfraz ve tevhit
MADDE 7 – (1) Parselasyon planı bulunan
yerlerde, daha sonra plan değişikliği veya revizyonu yapılması halinde bu
planlar ile belirlenen; umumi hizmet alanına isabet eden taşınmazlar ile imar
istikameti önünde kalan donatı alanları, kamu eline geçmeden tevhit ve ifraz
yapılamaz.
(2) Bir imar adasında, mevzuatına uygun binalar
dikkate alınarak ve yeni inşa edilecek binaların şematik konumu çizilerek ada
bazında etüt yapılıp, ada içindeki parsel dağılımının yapıların estetiği ve
sokak siluetini bozmayacak şekilde olduğu ortaya konulmadan, ifraz ve tevhit
işlemi yapılamaz.
(3) Mevcut haliyle yapılaşmaya elverişli olmayan
parsellere ilişkin olarak, ilgili idarenin tebliğ tarihinden itibaren 1 ay
içerisinde parsellerin maliklerinin kendi aralarında anlaşamadığı takdirde
resen tevhit ve ifraz yoluyla çözüme yönelik işlem yapmaya ilgili idare yetkilidir.
(4) İmar planı ile mahreç aldığı yolu kapanan ve
imar adası ortasında kalan, yola cephesi bulunmayan parseller ifraz edilemez.
(5) Cephe aldığı yolu imar planı ile kapanan
parsellere imar yoluna cephe sağlayacak şekilde arazi düzenlemesi yapılmadan
kapanan yollar, ifraz ve tevhide konu edilemez veya ayrı bir parsel olarak
değerlendirilemez.
(6) Taşkın, heyelan ve kaya düşmesi gibi afet
alanlarında bulunan sıhhi ve jeolojik mahzurları olan veya bunlar gibi
tehlikeli durumlar arz etmesi yüzünden imar planlarına veya ilgili idarelerce
hazırlanmış veya onaylanmış raporlara göre yapı yapılması yasaklanan alanlar
ifraz edilemez, bu gibi yerlerde arazi takviyesine matuf tesisler harici yapı
yapılamaz. Ancak,
a) Sadece bir kısmı yapılaşmaya yasaklanan alanda
kalan parsellerin yapılaşmaya uygun kısımları,
b) Bu fıkradaki nedenlerle ağaçlandırılacak alan
olarak gösterilen alanlarda kalan parsellerin yasaklamaya tabi olmayan
kısımları,
c) İmar planlarında özel mülkiyet içinde kalıp
tarım yapılacak alanların yasaklamaya tabi olmayan kısımları Tarım ve Orman
il müdürlüğünün görüşü alınarak,
ifraz edilebilir.
(7) Kademe hattı belirlenen yerlerde imar planında
aksine bir hüküm yoksa ifraz ve tevhit zorunlu değildir. Ancak kademe hattı
belirlenen imar parsellerindeki ifraz ve tevhit talepleri kademe hattı
dikkate alınarak gerçekleştirilir.
(8) Çeşitli kamu ve hizmet tesislerinin yapılması
için gereken kamulaştırmalar yüzünden bu hizmet ve tesisler için lüzumlu
parçalara ayrılmasını sağlamak üzere yapılacak ifrazlar bu Yönetmelikteki
ifraz şartlarına tabi değildir.
(9) Aynı yapı nizamı ve kullanım kararına sahip
parsellerin tevhit edilmeleri halinde uygulama imar planında; tevhit sonrası
elde edilen parselin taban alanı ve katlar alanı, tevhit öncesi parsellerin
ayrı ayrı hesaplanan taban alanları ve katlar alanları toplamını geçemez.
Plan üzerinde ölçüsü belirlenmiş blok nizamında olan parsellerin tevhidi
halinde, tevhit öncesi parsellerin blok ölçüsü ile belirlenmiş inşaat alanı
hakları toplamı aşılamaz.
(10) Yapı nizamı veya kullanım kararı birbirinden
farklı parseller tevhit edilemez ancak, farklı yollardan cephe alan ara
parseller ile imar planında ifraz hattıyla birbirinden ayrılan parsellerin
tevhidine ilgili idare yetkilidir.
(11) İmar adasındaki aynı veya farklı yapı nizamı
bulunan parsellerin bahçelerinin daha etkin kullanabilmesi amacıyla; ilgili
parsel maliklerinin muvafakati alınmak, her bir parsel sınırı korunmak ve bu
sınırlara göre planda verilen yapılaşma koşulları ayrı ayrı uygulanmak
kaydıyla, tevhit koşulu olan kot ve cephe sınırlamalarına bakılmaksızın ve
parseller tevhit edilmeksizin vaziyet planı idarece onaylanarak ve tapuda
beyanlar hanesine şerh düşülerek açık veya tamamen gömülü olmak ve
dilatasyonla ayrılmak kaydıyla kapalı, ortak otopark uygulaması yapılabilir.
(12) Aynı yoldan cephe alan ve aralarında 3.00
metre ve daha fazla kot farkı bulunan imar parsellerinin tevhidi halinde parsellerin
bitiştiği sınırda bu Yönetmeliğe göre kademe yapılması ve kat adedinin ve bina
yüksekliğinin, her kademenin kendi içinde değerlendirilmesi zorunludur.
(13) Maliklerinin talebi üzerine mevcut bitişik
parsellerde, uygulamayı kolaylaştırmak ve birbirleri ile olan sınırlarının
düzeltilmesine yönelik ifraz ve tevhit işlemlerinde, parsel sayısı değiştirilmemek
kaydıyla, bu Yönetmelikte bahsedilen asgari ifraz şartları aranmaz.
(14) Uygulama imar planı ile farklı kat adedi veya
yükseklik getirilmiş imar parselleri tevhit edildiği takdirde tevhit edilen
parsellere verilen yükseklik değerleri aşılamaz, tevhit edilen parsellerin
kesiştiği sınırda plan kararına uygun kademe yapılır.
Parsellerde yapılanma şartları
MADDE 8 – (1) Parselasyon planına göre
müstakil yapı yapılmasına müsait tapuya tescilli imar parseli oluşması
halinde; yapılaşma için parselasyon planının tamamının tapuya tescil şartı
beklenmez.
(2) Parsel büyüklükleri hakkındaki hükümlere
uymayan arsalar mevzuat hükümlerine göre yapı yapılmasına müsait hale
getirilinceye kadar veya bu mümkün olmadığı takdirde kamulaştırılıncaya kadar,
bu parsellerdeki mevzuatına uygun yapılmış mevcut yapıların olduğu gibi
kullanılmasına, tadilatına veya imar planına aykırı olmamak kaydıyla işlev
değişikliğine izin verilir.
(3) Tamamı umumi hizmetlere ayrılan yerlere
rastlayan veya kalan parçası plan ve bu Yönetmelik hükümlerine göre yapı
yapılmasına müsait olmayan arsalar, kamulaştırılıncaya kadar sahipleri
tarafından olduğu gibi kullanılmaya devam olunur.
(4) Her iki yanındaki komşu parsellerin mevzuatına
uygun olarak yapılaşmış olması veya bir tarafındaki komşu parselin mevzuatına
uygun olarak yapılaşmış ve diğer tarafında plana göre yol veya korunması
gerekli tescilli eser bulunması nedeni ile müstakil kalan ve asgari parsel
büyüklüklerine uymayan parsellere; fen, sanat ve sağlık kuralları ile bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerine uygun yapı yapılmasına izin verilir.
(5) İmar planında yapı nizamı belirlenmeyen
hallerde ayrık nizam uygulanır.
(6) (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Yapılaşmaya İlişkin Hükümler
Yol genişliklerine göre bina kat adetleri
MADDE 9 – (1) 1/10/2017 tarihinden önceki
mevcut uygulama imar planlarında kat adetleri veya bina yükseklikleri
belirtilmemiş parsellerde;
a) Bina kat adetleri aşağıda gösterilen miktarları
aşmamak üzere belirlenir:
Konut, ticaret ve
Kombinasyonları
Sanayi bölgelerinde
İmar Planına göre
bölgelerinde kat
adedi
kat adedi
Yol genişliği (metre)
(Bodrum kat hariç)
(Bodrum kat hariç)
Yol ≤
7.00
2
1
7.00 < Yol ≤
10.00
3
2
10.00 < Yol ≤
12.00
4
2
12.00 < Yol ≤ 15.00
5
2
15.00 < Yol ≤
20.00
6
2
20.00 < Yol ≤
25.00
8
3
25.00 < Yol ≤
35.00
10
3
35.00 < Yol ≤
50.00
12
4
50.00 ≤
Yol
>12
4
b) Bu maddenin uygulanmasındaki yol genişlikleri,
parselin ön cephesinde yer alan yolun planda belirtilen genişliği veya planda
belirtilmemiş ise ön bahçe, yeşil alan, refüj, meydan, otopark, demiryolu, su
kanalı gibi unsurları içermeyen yolun genişliği esas alınır.
c) Bu maddede belirlenen bina yükseklikleri;
herhangi bir abideyi veya muhafazası gereken tarihi ve mimari bir eserin
görünüşünü bozması halinde, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu kararına göre
azaltılabilir.
ç) (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
d) Kat adetleri, binanın kot aldığı noktaya göre
hesaplanır. Ancak artan kat yüksekliğinden faydalanılmak suretiyle binanın
hiç bir cephesinde bodrum katlar hariç kat sayısı artırılamaz. İmar
planlarında gösterilen bina yüksekliklerinin veya kat adetlerinin
birbirlerine tahvillerinde veya neye tekabül ettiklerinin tespitinde bu
esaslar ile binanın kot aldığı noktaya en fazla 1.2 metre eklenmek suretiyle
belirlenen subasman kotu dikkate alınır.
Binalara kot verilmesine ilişkin esaslar
MADDE 10 – (1) İmar planlarında aksine bir
hüküm bulunmaması halinde yoldan kotlandırma esastır.
(2) Kot alınan noktanın tespitinde cadde, sokak
silueti, yol genişlikleri ve yapılaşma düzeni dikkate alınır.
(3) Bir parselde birden fazla bina yapılması
durumunda, arazi yapısına ve yollara uyumlu kotlandırma yapmak için ilgili
idarenin imar birimince onaylanacak vaziyet planına göre her bina için
kendisine yakın yoldan veya tabii zeminden kotlandırma yapılır.
(4) Viyadük, köprü gibi parsele giriş çıkış
yapılamayan yerlerden, parklardan ve parsele bitişik olmayan yollardan
binalara kot verilemez.
(5) Tabii zeminden kotlandırma ile kademelendirme
işlemlerinde ada bazında değerlendirme yapılır.
Yoldan kotlandırma
MADDE 11 – (1) Binalara parselin (Ek
ibare:RG-2/8/2025-32974) cephe aldığı yollardan yüksek olanının kot
aldığı yol cephesinin bina köşeleri hizasındaki en yüksek tretuvar
seviyesinden kot verilir. (Mülga ikinci cümle:RG-2/8/2025-32974) Ancak;
bu kotu aşmamak kaydıyla yapılaşma düzeni, yapı nizamı, kullanım amacı ve
cephe alınan yollardaki silüete göre kot alınacak noktanın tespitinde ilgili
idare yetkilidir.
(2) Tretuvar seviyesi, kırmızı kota göre
belirlenen yol seviyesinin 0.18 metre üstü olarak kabul edilir.
(3) Kotlandırma yapılması için yolun yapımının
tamamlanmış olması veya yol projesinin onaylanarak kırmızı kot çalışmasının
yapılması zorunludur.
(4) Henüz oluşmamış yollarda kot talebi halinde
bordür/tretuvar üst seviyesi, ilgili idare tarafından 10 iş günü içerisinde
hazırlanacak projeye göre belirlenir.
(5) Parselin kot aldığı yolun eğiminden dolayı
zemin kat taban kotunun kot alınan noktaya göre en fazla 3.50 metre
yükseldiği noktalarda binalarda kademe yapılması mecburidir. Her kademenin
kendi hizasındaki en düşük bordür kotundan itibaren yüksekliği en çok 3.50
metre olmak zorundadır. Kademelendirme kot alınan noktaya göre planla veya bu
Yönetmelikle belirlenen saçak seviyesi dikkate alınarak üst katlarda da
yapılır.
(6) Kademelendirmede her kademe, cephe hattı
boyunca (Değişik ibare:RG-2/8/2025-32974) 5.00 metreden aşağı
olamaz. Son kademenin (Değişik ibare:RG-2/8/2025-32974) 5.00
metreden az olması durumunda bir önceki kademe seviyesine uyulur. Her
kademenin ortasındaki bordür taşı üst kotu yol kotuna göre ±0,00 kotu esas
alınarak belirlenir. Ayrıca her kademedeki bina yüksekliği imar planı ile
belirlenen saçak seviyesini geçemez.
(7) Yoldan kotlandırılan binalarda yoldan düşük
olan parsellerin arka köşe noktalarının en düşük yol kotundan 3.50 metreden
daha fazla kot farkı olması durumunda bina derinliği boyunca beşinci ve
altıncı fıkralardaki kademelendirme esaslarına göre kademelendirilir.
(8) % 20’den fazla eğime sahip yollarda; bitişik
veya blok nizam uygulanacak yerlerde bina cepheleri toplamı 12.00 metreden
düşük olan ara parsellerde bina kotları, bina köşe hizalarındaki en yüksek
yol kotundan verilir.
(9) Tasarımı gereği özellik arz eden camii, (Ek
ibare:RG-2/8/2025-32974) eğitim yapıları, otel, sanayi yapıları,
tiyatro, konferans salonu, stadyum ve tek bağımsız bölümlü villalar gibi
yapıların kademelendirme ve kotlandırmasına ilişkin hususlar ilgili imar
biriminin etüdü ve mimari estetik komisyonun kararına göre yapılır.
(10) 40.00 metre ve altında olan bina cephe ve
derinliklerinde, talep edilmesi halinde; bu maddedeki hükümlere göre
yapılması gerekli olan kademe sayısı kadar bina üst katlarında, binanın
kademe yapılması gerekli olan cephelerinden her bir kademe için bir alt kata
göre en az 3.00 metre geriye çekilmek suretiyle de kademe uygulaması
yapılabilir.
Tabii zeminden kotlandırma
MADDE 12 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Arazinin meyilli olması durumunda;
a) Yol kotuna göre tabii zemini yüksek olan parsellerde
ön bahçe mesafesinin 8.00 metreden fazla olduğu durumlarda,
b) Yol kotuna göre tabii zemini düşük veya aynı
olan parsellerde ön bahçe mesafesinin 12.00 metreden fazla olduğu durumlarda,
tabii zeminden kot verilir.
(2) Tabii zeminden kotlandırmada, ± 0.00 kotu
binanın köşe kotlarının aritmetik ortalaması alınarak bulunur.
(3) Bina köşe kotlarının aritmetik ortalamasının
yola göre 3.00 metreden yüksek olması durumunda, tabii zemin kotu, ilgili
idarenin imar birimince yapı adasının tamamının bu madde hükümleri
çerçevesinde etüt edilmesi ile belirlenir.
(4) Bir yola cepheli veya birden fazla yola
cepheli olup, üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parsellerde
kot, her binanın köşe kotlarının aritmetik ortalaması alınarak bulunur.
Ancak, yola nazaran 3.00 metreden yüksek olan parsellerde, tabii zemin kotu
ilgili idarenin imar birimince yapı adasının tamamının kotlandırmaya ilişkin
hükümleri çerçevesinde etüdü ile yapılır.
Köşe başı parsellerde kotlandırma
MADDE 13 – (1) Köşe başı parsellerde;
a) Parselin cephe aldığı yollardan ilgili idarenin
birimince etüt edilerek belirlenecek yola göre kot verilir.
b) Bu binalarda 11 inci maddenin beşinci ve
altıncı fıkralarındaki esaslara göre cepheleri ve derinlikleri boyunca
kademelendirme yapılarak düşük kottaki yol için belirlenen bina
yüksekliklerine uyulur.
İki yola bakan ara parsellerde kotlandırma
MADDE 14 – (1) Parselin cepheli olduğu
yollar arasında kot farkı bulunması halinde düşük kottaki yol ve yüksek
kottaki yolun siluetleri açısından ilgili idaresince değerlendirilerek
kotlandırma yapılır.
(2) Bu binalarda 11 inci maddenin beşinci ve
altıncı fıkralarındaki esaslara göre cepheleri ve derinlikleri boyunca
kademelendirme yapılır.
Bahçe tesviyelerine ilişkin esaslar
MADDE 15 – (1) Tabii zemin veya tesviye
edilmiş zemin hiçbir şekilde bağımsız bölüm oluşturmak maksadıyla hafredilemez.
(2) Yol cephelerinin otopark olarak düzenlenmesi
halinde otopark alanları yol kotuna göre tesviye edilir.
(3) Ön, yan ve arka bahçeler ile kademelerin,
birbiri ile veya yol ile bağlantısını sağlayacak merdiven veya rampa
düzenlenir.
(4) Binaların yola bakan cepheleri ile yola kadar
olan kısımda tabii zemin kazılarak yaya kaldırımı seviyesinin altına
düşürülemez.
(5) Bahçe tesviyelerinde oluşacak kademelerde
çevre binaların, parseldeki binanın ve bahçelerdeki yaşam alanlarının
güvenliğini sağlayacak şekilde, teraslama, istinat duvarı ve benzeri
uygulamalar mühendislik esaslarına göre projelendirilerek yapılır.
(6) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) İki parsel
arasındaki kot farkı sebebiyle parsel sınırında oluşturulacak olan istinat
duvarları yükseklikleri mühendislik esasları doğrultusunda belirlenir.
(7) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) Bir
parselde birden fazla yapının bulunduğu veya birden fazla parselin bütünleşik
olarak projelendirildiği durumlarda, parsel sınırı ile bina cephesi arasında
kalan kısımlar, ön cephe, arka cephe ve yan cephelerin tesviye hükümleri esas
alınarak otopark giriş çıkışlarını sağlamak şartıyla kendi içerisinde
kademelendirilerek tesviye edilebilir.
(8) Bahçe tesviyelerinde engelliler için
erişilebilirlik standartlarına uygun düzenlemelerin yapılması zorunludur.
(9) Bahçe girişinden bina girişine kadarki
güzergâhta yer alan eğimlerin %5’ten fazla olması durumunda öncelikle 32 nci
maddede yer alan ölçü ve özelliklerde rampa düzenlenir. Rampa yapılmasının
mümkün olmadığı durumlarda erişilebilirlik mevzuat ve standartlarına uygun
diğer tedbirler alınır.
(10) Parselde birden fazla bina yapılması halinde,
arazi tanzim şekli; plan notları ve bu maddedeki tesviyelerle ilgili hükümler
doğrultusunda ilgili idare imar birimince tespit edilir.
Ön bahçelerin tesviyesi
MADDE 16 – (1) Yoldan kot alan parsellerde;
a) % 15’ten daha az eğimli bir yola cephesi
bulunan parsellerin yol cephesinde, parsel sınırı ile bina cephesi arasında
kalan kısımlar komşu parsel sınırına kadar yol eğimine göre kaldırım seviyesinde
tesviye edilir.
b) % 15’ten fazla eğimli bir yola cephesi bulunan
parsellerde, parsel sınırı ile bina cephesi arasında kalan kısım, yaya
kaldırımı ile uyumlu olmak ve kademeler arasında en çok 0.15 metre kot farkı
olmak üzere tesviye edilir.
(2) Bina yol cephe hatları ile yollar arasında
kalan bahçeler yola doğru en fazla ±% 5 meyil verilerek tesviye edilir.
(3) Köşe başı parsellerin yol cepheleri bina cephe
hattı boyunca, komşu parsel sınırına kadar yaya kaldırımı eğimince tesviye
edilir.
(4) Otopark giriş eğimleri, istinat duvarı,
korkuluk ve benzeri gerekli güvenlik tedbirleri alınmak ve ada/parsel
sınırının en az 5 metre gerisinden başlatılmak ve rampa eğimi % 20’yi
geçmemek kaydıyla başlatılabilir, ancak planla ticaret kullanımı verilen
parsellerde ise yapı yaklaşma sınırından itibaren rampa başlatılabilir.
(5) Otopark rampaları ön bahçe boyunca yola
paralel yapılamaz.
(6) Tabii zeminden kotlandırılan parsellerde arka
bahçelerde yapılabilecek otoparklara geçiş temin etmek amacıyla, yolun uygun
tarafından giriş yapılmak, bodrum katta düzenlenebilecek otoparka ulaşmak
için ise ön bahçelerde en fazla 3 metre genişliğindeki şeritle sınırlı olmak
şartlarıyla ve tabii zemin fazla değiştirilmeden kazı yapılabilir.
Yan bahçelerin tesviyesi
MADDE 17 – (1) Arka bahçe tesviye kotunun
±0.00 kotundan düşük olduğu durumlarda; yan bahçelerde, ön ve arka bahçeler
arasında uyum sağlayacak şekilde ve hiçbir biçimde arka bahçe tesviye kotunun
altına inilmemek koşuluyla tesviye yapılabileceği gibi kademelendirme de yapılabilir.
(2) Arka bahçe tesviye kotunun ±0.00 kotundan
yüksek olduğu durumlarda; yan bahçelerde, ön ve arka bahçeler arasında uyum
sağlayacak şekilde ve hiçbir biçimde ±0.00 kotunun altına inilmemek koşuluyla
tesviye edilebileceği gibi kademelendirme de yapılabilir.
Arka bahçelerin tesviyesi
MADDE 18 – (1) Bahçe düzenlemesi yapılırken
engelli rampaları TSE standartlarına uygun yapılacaktır. Eni asgari 2.00
metre olup, bahçe düzenlemeleri arasında 0.13 metreden fazla kot farkı olması
durumunda rampa yapılması zorunludur. Bahçe düzenlemesi (tesviyesi)
tamamlanmamış yapılara kullanma izni verilemez.
(2) Tabii zemin kotu ±0.00 kotunun altında kalan
arka bahçelerde bina köşelerinden en düşük kottakinin seviyesine kadar kazı
yapılabilir. Parselin en düşük arka köşe noktası ile binanın en düşük arka
köşe noktası arasındaki kot farkının 2.00 metreden fazla olması durumunda,
bina arka cephesinden 3.00 metreden itibaren kademelendirme yapılabilir.
(3) Arka bahçelerde 2.00 metreden fazla olmamak ve
(±0.00) kotunu geçmemek koşuluyla dolgu yapılabilir.
(4) Ancak, yapının bodrum katının otopark olarak
kullanılmasını sağlamak amacıyla düz ve yol kotuna göre 3 metreye kadar
azalan eğimli parsellerde, arka bahçe tesviye kotu 0.00 kotundan itibaren en
çok 3.00 metreye kadar kazılabilir.
(5) Binaların arka bahçelerinde kazı ve tesviye
yapılması hallerinde binalarda ve komşu parsellerde yer alan binalarda
herhangi bir zarar oluşmaması bakımından projesine uygun olarak istinat
duvarı da dâhil gerekli tüm önlemler alınır.
(6) Yoldan kotlandırılan parsellerde, arka bahçede
ve bodrum katlarda bina otoparkının yapılmasının mümkün görüldüğü hallerde,
bu otoparka giriş temin etmek üzere yan bahçelerin gerekli istinat duvarları
ve korkuluklar yapılarak güvenlik tedbirleri alınmak ve kazı halinde açığa
çıkabilecek bodrum katlar iskan edilmemek şartı ile tesviyesi mümkündür.
Parsel kullanım fonksiyonlarına göre yapılaşma
koşulları
MADDE 19 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Parsel kullanım fonksiyonlarına göre yapılaşma
koşullarına ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 19 uncu maddesi
uygulanır.
Taban alanı
MADDE 20 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Taban alanına ilişkin olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 20 nci maddesi uygulanır.
Katlar alanı
MADDE 21 – (1) Katlar alanı; bodrum kat,
asma kat, çatı arası piyesi ve açık/kapalı çıkmalar dâhil, kullanılabilen
bütün katların, katlar alanına dâhil edilmeyen alanları çıktıktan sonraki
alanları toplamıdır. Kullanılabilen alanlar deyiminden; konut, işyeri,
eğlence ve dinlenme yerleri gibi oturmaya, çalışmaya, eğlenmeye, dinlenmeye
veya ibadet etmeye ayrılan alanlar anlaşılır.
(2) Tamamen toprağın altında kalması nedeniyle; 22
nci madde uyarınca emsal hesabına konu edilmeyen alanlar ile kat adedine konu
edilmeyen katların hiç bir cephesi kazı ve tesviye yapılarak açığa
çıkarılamaz.
(3) Emsal hesabına dâhil edilmeyen alanlar, proje
değişikliği ile imar planındaki veya bu Yönetmelikle belirlenen emsal değerini
aşacak şekilde emsal hesabına konu alan haline getirilemez, müstakil bağımsız
bölüm haline dönüştürülemez ve kat mülkiyeti tesis edilemez.
(4) Uygulama imar planında emsal verilmeyen
parsellerde katlar alanı, planla veya bu Yönetmelikle belirlenen; taban alanı
katsayısı ile kat adedinin çarpılmasıyla hesaplanır.
Katlar alanı hesabına dâhil edilmeyen kullanımlar
MADDE 22 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 5 inci
maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca %30 hesabı dahilinde emsal harici olan;
a) Taban alanına dâhil edilmeyen kullanımlar,
b) Alışveriş merkezlerinde yapılan atrium
boşluklarının her katta asgari ölçülerdeki alanı aşan kısmı, diğer yapılarda
atrium ve galeri boşlukları,
c) Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 5 inci
maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen otopark alanları dışındaki otopark
alanları,
ç) Sökülür-takılır-katlanır cam panellerle
kapatılmış olanlar dâhil olmak üzere balkonlar ve açık çıkmalar, kat bahçe ve
terasları, iç bahçeler, kat ve ara sahanlıkları dâhil açık veya kapalı
merdiven evi, tek bağımsız bölümlü konutlar hariç; bina giriş holleri ile kat
holleri ve asansör önü sahanlıkları,
d) Bodrum kat haricinde zemin katta yer alan bina
için gerekli minimum sığınak alanı,
e) Bu Yönetmelikte öngörülen asgari sayıda kapıcı
dairesi,
f) Zemin katta yapılan veya ana yapının dışında
kalan asgari ölçüdeki; binaya ait arıtma tesisi ve trafolar, jeneratör,
yağmur suyu toplama havuzu, gri su toplama havuzu, evsel atık ve geri dönüşüm
hazneleri, ısı merkezi, ısıtma ve soğutma alanları, havalandırma sistemleri
ve enerji verimliliği sistemlerinin bulunduğu alanlar, kömürlük, eşanjör ve
hidrofor bölümleri,
g) Çatı aralarında asgari ölçüde yapılan binaya
ait su deposu, asansör kulesi, tesisat odası,
ğ) Ortak alan niteliğindeki;
1) Bodrum katlarda yapılan mescit ve müştemilatın
konut alanlarında toplam 150 m²’yi, konut dışı alanlarda toplam 300 m²’yi
aşan kısmı, zemin katta tamamı,
2) Bodrum katlarda yapılan ticari amaç içermeyen
çocuk oyun alanlarının ve çocuk bakım ünitelerinin toplam 100 m²’yi aşan
kısmı, zemin katta tamamı,
3) Çok bağımsız bölümlü yapıların bodrum ve/veya
zemin katlarında yer almak veya 5000 m²’den büyük parsellerde istenildiği
takdirde bağımsız müstakil bir bina olarak düzenlenmek, taban alanına dahil
edilmek üzere; en fazla bir bodrum ve zemin kattan ibaret, toplamda katlar
alanının %10’unu ve 1000 m²’yi geçmeyen, bağımsız bölüm oluşturmayan, ticari
amaçla kullanılmayan siteye ait sauna, spor salonu, kitap okuma salonu,
toplantı odası, sosyal mekanlar,
h) Yapı yüksekliği 60,50 metreden fazla olan
binalar ile özelliği gereği tesisat katı oluşturulması zorunlu binalarda
sadece tesisat için oluşturulan bina oturumu kadar yapılabilen tesisat
katları,
ı) Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan
bodrum katlarda yol cephesinde ise perde duvar koşuluyla ve kısmen açığa
çıkan bodrum katlarda yol cephesi haricinde yer alan, bina cephelerinde ilave
kat görünümüne neden olmayan ve tek başına bağımsız bölüm oluşturmayan; konut
ve ticari kullanımlı bağımsız bölümlere ait depo amaçlı eklentiler,
i) Bütün cepheleri tamamen toprağın altında kalan
bodrum katları ile kısmen açıkta kalan, bodrum katlarında yer alan; tek
başına bağımsız bölüm oluşturmayan, bir bağımsız bölümün eklentisi veya
parçası olmayan, ticari amaç içermeyen, yapı yaklaşma sınırı içinde kalan ve
1000 m²’yi ve toplamda katlar alanının %5’ini aşmayacak şekilde düzenlenen
ortak alan niteliğindeki; jimnastik salonu, oyun ve hobi odaları, yüzme
havuzu, sauna gibi sosyal tesis, spor birimleri ve depolar,
j) Bağımsız bölüm olarak düzenlenmeyen veya
bağımsız bölümün eklentisi niteliği taşımayan, yapının ana taşıyıcı
sistemleri ile bütünleşik olmayan; kameriye ve sundurma ile bahçe alanının
%20’sini geçen pergola ve süs havuzu,
k) Açık havuzlar,
l) Son katın üzerindeki ortak alan çatı bahçeleri,
m) Üstü sökülür-takılır hafif malzeme ile
kenarları rüzgâr kesici cam panellerle kapatılmış olsa dahi açık oturma
yerleri,
n) Tek bağımsız bölümlü; fabrika, villa, kültür
merkezi, spor tesisi, otel, yurt, sağlık tesisi, eğitim tesisi, dini tesis ve
benzeri yapıların bodrum katlarında yer alan, ticari amaç için kullanılmayan,
ortak alan niteliğinde, yapının ihtiyacına yönelik, çamaşırhane, mutfak,
revir, teknik servis hizmetleri, spor salonu, sauna, havuz ve benzeri
müştemilat niteliğindeki alanlar,
katlar alanına dahil edilmez.
Bahçe mesafeleri[1]
MADDE 23 – (1) Uygulama imar planında,
aksine bir hüküm bulunmadığı durumlarda bahçe mesafeleri;
a) Ön bahçe ve yol kenarına rastlayan bahçe
mesafeleri ile kamusal alanlara komşu olan bahçe mesafeleri en az 5.00
metredir.
b) En az yan ve arka bahçe mesafesi 4 kata kadar
3.00 metredir. 4 kattan fazla her kat için 0.50 metre eklenir. Ayrıca, birden
fazla blok yapılan parsellerde bloklar arası bahçe mesafesi her blok için
ayrı ayrı hesaplanır. Bahçe mesafeleri hesaplanırken kat adedi o cephede
kısmen veya tamamen tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında kalan katlar
hariç diğer iskan edilen bodrum katlar dikkate alınarak hesaplanır.
c) Bina yüksekliği hesabında, arkasında kullanılan
hacim oluşturulmamış istinat duvarları yükseklik hesabına dâhil edilmez.
ç) Bu Yönetmelikte yer alan kat adedine bağlı
olarak yan ve arka bahçe mesafelerinin 0.50 metre arttırılmasına ilişkin
hükümler yapıda bulunan her katta ayrı ayrı değerlendirme yapılarak da
uygulanabilir.
d) Uygulama imar planında aksine bir açıklama
getirilmediği takdirde, binanın tabii zemin veya tesviye edilmiş zemindeki en
düşük kottaki görünen yüksekliği 60.50 metre veya daha fazla ise; ön, yan ve
arka parsel sınırından en az 15.00 metre çekilmek durumundadır. 60.50 metre
yükseklikten sonra artan her kat için ön, yan ve arka bahçe mesafelerine 0.50
metre ilave edilir.
e) Bir parselde az katlı ana bir kitle üzerinde
birden fazla yükselen bloklar tertiplenmesi halinde, bloklar arasında en az
yapının ana kitlesi üzerinde kalan bölümlerinin yüksekliklerine göre bu
Yönetmelikte belirlenen iki bina arasındaki yan bahçelerin toplamı kadar
mesafe bırakılmak zorundadır.
(2) Tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında,
tamamen gömülü olmak kaydıyla ve parsel sınırları dışına taşmamak kaydıyla,
ön bahçe statüsünde olmayan yan ve arka bahçe mesafelerinde su deposu,
otopark ve mevzuatı gereğince zorunlu miktardaki sığınaklar yapılabilir.
Ayrıca ön bahçelerde de tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında; parsel
sınırına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak şartıyla (Mülga ibare:RG-2/8/2025-32974)
zorunlu otoparklar yapılabilir. Ancak sit alanları ve özel çevre koruma
alanlarında, koruma amaçlı uygulama imar planı hükümlerine uyulur. (Ek
cümle:RG-2/8/2025-32974) Yapı
yaklaşma mesafelerini ihlal etmemek ve tamamen gömülü olmak kaydıyla, binalar
arasındaki yan bahçe mesafeleri içerisinde bodrum katlarda sauna, yüzme
havuzu, teknik birimler ve spor salonu yapılabilir.
(3) (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
(4) Ön, yan ve arka bahçelerde; kapalı mekan
oluşturmayan ve tüm cepheleri açık, katlı olmayan bağımsız bölüm veya
bağımsız bölümün eklentisi niteliği taşımayan, tabii veya tesviye edilmiş
zemin üzerine;
a) Kameriye,
b) Pergola,
c) Süs havuzu,
ç) Çocuk bahçeleri,
d) Bina giriş köprüleri,
e) Oyun ve sportif amaçlı bahçe düzenlemeleri,
f) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Yapı yaklaşma
mesafesi içerisinde bahçe duvarı ve/veya istinat duvarı,
yapılabilir.
(5) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Bitişik nizam
yapılarda, arka bahçe zemin kotundan en fazla 2 metre yükselmek kaydı ile
genişliği 1,5 metreyi geçmeyen, binaya bitişik, zemin veya bodrum katların
ortak alanlarından arka bahçeye iniş merdivenleri yapılabilir.
(6) Ön, yan ve arka bahçelerde güvenlik kulübesi
yapılabilir.
(7) Konut, konut+ticaret, turizm, eğitim, ibadet,
sağlık ve spor parsellerinin bahçe mesafelerinde, her türlü yapıda toplam
inşaat alanının her 150 m²’si için bir ağaç dikilir. Parselin ağaç dikimine
uygun olmaması halinde bu fıkrada belirtilen şarta göre hesaplanan sayıda
ağaç, ilgili idarenin uygun göreceği, imar planlarında kamunun kullanımına ayrılmış
bir alana dikilir. Ancak, konut ve konut+ticaret alanlarında dikilecek
ağaçlar için Gaziantep Büyükşehir Belediyesi’nin meclis kararına uyulur.
(8) Mevzuat değişikliği veya yapıdaki kat veya
alan artışları nedeniyle asansör yapılması zorunlu hale gelen mevcut yapılara
ilişkin ilave veya tadilat ruhsatı taleplerinde; bina içinde yapılacak
tadilatlarla asansör tesis edilememesi halinde, engellilerin de erişiminin
sağlanabilmesi için ön, yan ve arka bahçe mesafeleri içinde parsel sınırına
en az 1.50 metre mesafe bırakılmak kaydıyla asgari ölçülerde panoramik
asansör veya ulaşılacak katın yüksekliğinin uygun olması halinde 634 sayılı
Kanun uyarınca muvafakat alınarak mekanik kaldırma iletme platformu
yapılabilir. (Ek cümle:RG-2/8/2025-32974) Ayrıca 634 sayılı Kanunun 42 nci
maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen koşulların sağlanması durumu da
idarelerce bu kapsamda değerlendirilir.
(9) Eksik katlı yapı ruhsatı taleplerinde,
uygulama imar planında belirlenen veya uygulama imar planında
belirlenmemişse, bu Yönetmelikteki kat adedi veya bina yüksekliğine göre bu
Yönetmelik ile belirlenen bahçe mesafelerine uyulur.
Bir parselde birden fazla bina yapılması
MADDE 24 – (1) Uygulama imar planında
aksine bir hüküm yoksa bu Yönetmeliğin bahçe mesafeleri ile ilgili
hükümlerine uyulması kaydı ile bir parsele, birden fazla bina yapılabilir.
(2) İmar planında aksine bir hüküm yoksa, bir
parselde birden fazla binanın projelendirilmesi halinde, binalar arası mesafe
her binanın yüksekliğine göre yaklaşma mesafeleri ayrı ayrı tespit edilip
toplanmak suretiyle bulunur.
(3) Maliklerin talebi halinde, tapu idareleri aynı
kullanım kararını ve yapı nizamını haiz imar parsellerini imar adası içinde
tevhit ederek yeni elde edilen imar parselleri üzerinde yatay kat mülkiyeti
veya kat irtifakı tesis ederler.
Eksik katlı bina yapılması
MADDE 25 – (1) Planla veya bu Yönetmelikle
belirlenen kat adedine veya bina yüksekliğine uygun olarak bahçe mesafesi bırakılmak
ve ilgili idarenin uygun görmesi, üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen
koşullar sağlanmaksızın ilave kat yapılamayacağının ilgilisine tebliğ
edilmesi kaydıyla daha az katlı bina yapılabilir. Uygulama imar planlarında
bu uygulamanın yapılmasına ilişkin hüküm olması halinde, ilgili idarenin
uygun görmesi koşulu aranmaz.
(2) Eksik katlı yapılan binalarda yapı ruhsatı,
yapı kullanma izin belgesi ve enerji kimlik belgesi yapılan kısım için
düzenlenir. Daha sonradan tamamlanmak istenmesi halinde, yürürlükteki plan ve
mevzuat hükümlerine uygun olarak ilave ruhsat ve binanın tamamı için enerji
kimlik belgesi düzenlenmesi zorunludur.
(3) Eksik katlı binalara imar planına aykırı olmamak
koşuluyla kat ilavesi yapılabilmesi için; temel ve statik çözümlerin, yangın
tedbirlerinin, enerji verimliliğinin, plan ve bu Yönetmelikte gösterilen azami
yüksekliğe uygun olması; otopark, sığınak, merdiven, asansör yeri, ışıklık ve
diğer yapı elemanlarının da plan ve bu Yönetmelikte gösterilen azami
yüksekliğe göre hesaplanması ve bırakılması zorunludur.
(4) Eksik katlı inşa edilen binanın mevcut haliyle
veya tadilat yapılarak yürürlükteki plana ve mevzuata uygunluğunun
sağlanamaması halinde bina yıkılmadan kat ilavesi yapılmasına izin verilmez.
(5) Eksik katlı binalara yapılacak ilavelerde fenni
mesuliyet, temel ve statik hesapları, yangın tedbirleri ve enerji verimliliği
konuları da dâhil mevcut yapı ve ilave yapılan kısımları kapsayan teknik
rapor düzenlemek suretiyle yapı denetim kuruluşlarınca üstlenilir.
Yapılaşmada idarenin yükümlülükleri
MADDE 26 – (1) İdareler; tasarrufu
altındaki yol, meydan, otopark, park, yaya bölgesi, kaldırım gibi yerler ile
bunlar üzerindeki kamu hizmetlerinin yürütülebilmesi için, TSE standartlarına
ve ilgili mevzuatına göre;
a) Bisiklet yolu, otopark, yönlendirme,
sinyalizasyon, aydınlatma ve ağaçlandırma uygulamalarıyla ve kent
mobilyalarıyla beraber kaldırım ve kavşak düzenlemelerini yapmak veya yaptırmakla,
b) Reklam ve bilgilendirme levha ile pano
düzenlemelerini yapmak veya yaptırmakla, kent ve yapı estetiğinin sağlanması
amacıyla bu elemanların bina ve çevresi ile ölçek, form, renk ve malzeme
açısından uyumlu olmasını sağlamakla,
c) Topluma açık yerlerde ihtiyaçların karşılanması
amacıyla; büfe, mescit, para çekme makinesi, telefon kulübesi, tuvalet, çeşme
ve benzeri tesisleri bulundukları çevreyle ölçek, form, renk ve malzeme uyumu
sağlanacak şekilde kurulmasına ilişkin iş ve işlemleri yürütmekle,
ç) İlgili idarenin uygun görmesi şartıyla, belirli
bir süre için düzenlenen sosyal ve kültürel etkinlikler için geçici olarak
ihtiyaç duyulan altyapıyı ve geçici olarak talep edilen hafif ve sökülüp
takılır malzemeden yapılan fuar, sergi, sahne ve çadır gibi üstyapının
kurulması ve kaldırılması için gereken izinlerin verilmesine ilişkin iş ve işlemleri
yürütmekle ve güvenlik tedbirlerinin alınmasını sağlamakla,
yükümlüdür.
(2) Birinci fıkrada belirtilenlerin ve her türlü
altyapının yapımı ve kullanımı ile bakım ve onarımı sırasında yaya
sirkülasyonunun engellenmemesi, engellilerin erişiminin, can ve mal
güvenliğinin sağlanması zorunludur.
(3) Binalardaki her türlü dış aydınlatma, tente ve
sundurma uygulamalarının kent ve yapı estetiğinin sağlanması amacıyla bina ve
çevresi ile ölçek, form, renk ve malzeme açısından uyumlu olması sağlanır.
(4) Balkon veya teraslara yapılacak
açılır-kapanır-katlanır cam kapama panel sistemlerinde cephe estetiğinin
korunması için apartman veya site yönetiminin belirleyeceği tek model kullanılarak
katlar arası ölçek, form, renk ve malzeme bütünlüğü sağlanmalıdır.
(5) Bina cephesine doğrudan klima üniteleri, çanak
anten, muhtelif kablo sistemleri gibi binaya ait olmayan dış elemanlar monte
edilemez. Bu sistemlerin proje aşamasında bina çatısında yerleştirileceği
yerler belirtilmelidir. Teknik açıdan mümkün olmadığı hallerde bu elemanların
bina cephesine ne şekilde yerleştirileceği ve kamufle edileceği proje
aşamasında belirtilmelidir. Mevcut yapılarda ise kent ve yapı estetiği için
cephe düzenlemesi yapılır/yaptırılır. Cephe düzenlemesi; ölçek, form, renk ve
malzeme açısından binanın veya caddenin bütünlüğünün sağlanması için baca,
çatı ve cephe ile uyumlu olmalıdır.
(6) Bu madde kapsamında yürütülen çalışmalarda
tescilli ve tarihi yapılar ile doğal dokunun korunması esas alınır.
Yapıların Estetiğinde Belediye Yetkisi
MADDE 27 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Belediyeler meclis kararıyla kendi sorumluluk
alanlarında yapıların estetiği ile ilgili kurallar getirmeye; mahallin ve
çevrenin özelliklerine göre yapılar arasında uyum sağlamak ve güzel bir
görünüm elde etmek amacı ile dış cephe şeklini boya ve kaplamaları ile
çatısının malzemesini ve rengini tayin etmeye yetkilidir.
(2) Belediye encümen kararı ile yapılan tebligata
rağmen mal sahipleri tarafından yerine getirilmeyen eskimiş cephe, malzeme,
boya ve kaplamasının yenilenmesi iş ve işlemleri, belediye tarafından yerine
getirilir. Yapılan işlerin masrafı %20 fazlasıyla mal sahibinden tahsil edilir.
(3) Büyükşehir Belediyesi sorumluluk alanlarındaki
yol güzergahlarında meclis kararıyla yapıların cephelerinde kurallar getirmeye;
mahallin ve çevrenin özelliklerine göre yapılar arasında uyum sağlamak, güzel
bir görünüm elde etmek amacıyla dış cephe şeklini boya ve kaplamaları ile
çatısının malzemesini ve rengini tayin etmeye yetkilidir.
(4) Mevcut ve yeni yapılacak yapılara ait tabela
uygulamalarında Gaziantep Büyükşehir Belediyesinin ilgili yönetmeliğine uyulur.
(5) 12/7/2019 tarihli ve 30829 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Sıfır Atık Yönetmeliğine ve ilgili mevzuata uygun olmak
kaydıyla, 8 ve üzeri bağımsız bölüme sahip konut binalarında; her bir 40
bağımsız bölüme kadar bir adet olacak şekilde, hacmi en az 700 lt olan
paslanmaz metal veya yüksek yoğunluklu plastik malzemeden yapılmış, kapaklı
ve kilitlenebilir nitelikte çöp ayrıştırma kutusu ruhsat projesinde
gösterilerek yerine konulur.
Otopark Uygulamaları ve Raylı Sistem
Güzergahları
MADDE 28 – (1) İmar planlarında, meydan,
park, kavşak, yol ve spor alanı gibi kamuya açık alanların zemin üstü kendi
fonksiyonunda kullanılmak şartıyla, tabii zemin altları; ilgili kuruluşların
(Ulaşım ve Koordinasyon Merkezi vb.) UKOME’ nin uygun görüşü alınarak kamuya
ait zemin altı otopark yapılabilir. Otopark uygulamaları (UKOME) tarafından
giriş ve çıkışlar konusunda alınacak ulaşım ve trafik düzenleme komisyonu
(UTK) kararı ve onaylanacak avan projeye göre yapılacaktır.
(2) Metro koruma bölgesi ve güzergahı üzerinde bulunan
parsellerde metro güzergahı açısından bir sakınca olmadığına dair Gaziantep
Büyükşehir Belediyesi Raylı Sistemler Daire Başkanlığından onay alınacaktır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Yapılara İlişkin Hükümler
Yapı ünite fonksiyonlarına göre yapılaşma
koşulları
MADDE 29 – (1) Yapıda aşağıdaki
kullanımların bulunması zorunludur;
a) İlgili mevzuatında öngörülen ölçülerde enerji
odası,
b) Merkezi ısıtma sistemli binalarda kazan dairesi
veya kaskat sistemi veya teshin merkezi,
c) Katı yakıt kullanan sobalı binaların bodrum
veya zemin katlarında veya bodrum katı bulunmayan binaların ortak alan
niteliğini haiz olmak ve eklenti ihdas etmemek kaydıyla bahçelerinde her
daire için en az 5.00 m2, en fazla 10.00 m2 odunluk, kömürlük veya
depolama yeri,
ç) Binaların Yangından Korunması Hakkında
Yönetmelik, 25/8/1988 tarihli ve 19910 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Sığınak Yönetmeliği, 22/2/2018 tarihli ve 30340 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Otopark Yönetmeliği, 5/12/2008 tarihli ve 27075 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği ve 6/3/2007
tarihli ve 26454 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deprem Bölgelerinde Yapılacak
Binalar Hakkında Yönetmelikte binada zorunlu olarak bulunması gereken
birimler,
asgari ölçülerde yapılır.
Kat yükseklikleri
MADDE 30 – (1) (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
Kat yükseklikleri uygulama imar planında daha fazla belirlenmemiş ise döşeme
üst kotundan döşeme üst kotuna olmak üzere en fazla;
a) Ticaret bölgelerinde; zemin katlarda 4.50
metre, asma katlı zemin katlarda 6.50 metre, bodrum katlarda 5.00 metre,
normal katlarda 4.00 metre,
b) Ticaretin de yapılabildiği karma alanlarda;
zemin katlarda 4.50 metre, asma katlı zemin katlarda 6.50 metre, bodrum
katlarda 5.00 metre, normal katlarda 4.00 metre,
c) Konut bölgelerinde zemin ve normal katlarda
4.00 metre,
ç) Zemin katında ticaret yapılabilen konut
binalarında ise zemin katlarda 4.50 metre, bodrum katlarda 5.00 metre, normal
katlarda 4.00 metre,
kabul edilerek uygulama yapılabilir.
(2) Bu maddede belirtilen kat yükseklikleri dikkate
alınmadan bina yüksekliği verilen planlarda bu bende göre değerlendirme
yapılıp bina yüksekliği yeniden değerlendirilinceye kadar uygulamalar birinci
fıkrada belirtilen kat yükseklikleri ile plandaki veya planda belirlenmemişse
bu Yönetmelikle belirlenen kat adedinin çarpılması sonucu bulunan bina
yüksekliğine göre gerçekleştirilebilir. Ancak bir adada bulunan parsellerin
en az dörtte üçünün yürürlükteki planın kat adedine göre yapılaşmış olması
halinde mevcut teşekkülün kat yükseklikleri dikkate alınır.
(3) Tesisat katının yüksekliği normal kat
yüksekliğini aşamaz, 3.00 metreden az olamaz. Özelliği gereği tesisat katı
zorunluluğu olan 60.50 metreyi aşan binalarda tesisat katının 2.10 metresi
bina yüksekliğinden ve yapının kat adedinden sayılmaz.
(4) İskân edilen katların iç yüksekliği, asma
katlar hariç 2.60 metreden az olamaz. Ancak hava maniası olup planla kat
adedi belirlenen parsellerde bu yükseklik 2.40 metreye düşürülebilir.
(5) Yıkanma yeri, banyo, duş, lavabo yeri,
tuvalet, kiler, merdiven altı, her türlü iç ve dış geçitler ve iskân
edilmeyen bodrum katları ile müştemilât binalarında, iç yükseklik 2.20
metreye kadar düşürülebilir.
(6) Garaj, kalorifer dairesi, odunluk, kömürlük,
bodrum katlarda yer alan otoparklar ve benzeri özellik arz eden yerlerin
yükseklikleri bu maddede yer alan hükümlere tabi olmayıp, hizmetin
gerektirdiği şekilde 2.20 metrenin altında olmamak kaydıyla idaresince tespit
ve tayin olunur.
(7) Eğitim, sağlık, sanayi yapıları ile sinema,
tiyatro ve konferans salonları, katlı otoparklar, düğün salonu, resmi kurum
ve kuruşlara ait binalar, spor salonları ve tasarımı gereği konut ve ticaret
yapıları ile özellik arz eden yapılarda kat yükseklikleri ve iç yükseklikler,
teknolojik ve mimari gereklere göre mimari estetik komisyon kararı ile
belirlenir.
Yapı piyesleri ve ölçüleri
MADDE 31 – (1) Her müstakil konutta en az
aşağıdaki piyesler bulunur:
Piyes
Dar Kenarı Net
Alanı
1 oturma
odası
3.00 metre 12.00 m²
1 yatak
odası
2.50 metre 9.00
m²
1 mutfak veya yemek pişirme yeri 1.50
metre 3.30 m²
1 banyo veya yıkanma
yeri
1.50 metre 3.00
m²
1
tuvalet
1.00 metre 1.20
m²
(2) 3 veya daha az odalı konutlarda banyo/yıkanma
yeri ile tuvalet aynı yerde düzenlenebilir.
(3) Hol ve koridor genişlikleri 1.10 metreden az
olamaz.
(4) Mutfak nişi ve oda ile banyo ve tuvaletin aynı
mekânda düzenlenmesi halinde her mekân için öngörülen en az alanların toplamı
kadar alan düzenlenmek zorundadır.
(5) Birinci fıkrada belirtilen bu piyesler ile
koridor ölçüleri engellilerin de kullanımını sağlayacak standartlara ve erişilebilirlik
mevzuatına uygun olmak zorundadır.
(6) Mutfak, oda ve tuvalet/banyo havalandırmaları
aynı boşluğa açılamaz. Ancak, banyo ve tuvalet havalandırmaları aynı boşluğa
açılabilir.
(7) Su depoları ve ıslak hacimlerin altında enerji
odaları teşkil edilemez.
(8) a) Dükkân ve büroların dar kenarı 3.00
metreden az olmamak üzere alanı 10.00 m²’den az olamaz.
b) Alanı 20.00 m²’den büyük dükkânlarda en az bir
adet tuvalet ve lavabo yeri bulunması zorunludur.
c) Alanı 300 m²’den daha büyük dükkânlarda yeterli
sayıda olmak üzere bay ve bayanlar için ayrı ayrı en az birer adet tuvalet ve
lavabo yeri ile engelliler için en az bir adet tuvalet yeri ayrılması
şarttır.
ç) Bağımsız bölüm brüt alanı 300 m²’yi geçen her
bir bağımsız büro alanı için bay ve bayan ayrı olmak üzere birer adet tuvalet
ve lavabo yeri ile engelliler için tuvalet ayrılması zorunludur. Bununla
birlikte bağımsız bölüm brüt alanı 20 m²’den az olan dükkanlarda, her 3
dükkan için 1 adet umumi tuvalet ve lavabo yeri ayrılması zorunludur.
d) Özellik arz eden binalarda bu Yönetmeliğin
kendileri için belirtilen hükümleri geçerlidir.
Bina girişleri ve rampaları
MADDE 32 – (1) Bina giriş koridoru genişliği,
ana merdivene ve asansöre ulaşıncaya kadar dış kapı genişliğinden az olmamak
koşuluyla umumi binalarda en az 2.20 metre, diğer binalarda ise en az 1.50
metredir.
(2) Yoldan yüz almayan cephelerden, köprü veya
giriş şeridi hizasındaki bordür seviyesinden engellilerin erişimine yönelik
TS 9111 Standartlarına uymak kaydıyla en fazla 2.50 metre inilmek veya
çıkılmak suretiyle giriş yapılabilir.
(3) Yoldan doğrudan giriş alan binalarda, girişin
hizasındaki bordür taşı üst seviyesinin altında giriş yapılamaz.
(4) Tabi zeminden kotlandırılan parseller birinci,
ikinci, üçüncü fıkralardaki şartlara tabii değildir. Girişin, tabi zemine
uyumlu olarak düzenlenen merdiven ve rampalarla sağlanması gerekir.
(5) Bölge kat nizamını bozacak şekilde tesviye
yapılamaz.
(6) Konut binalarının zemin katlarının dükkân veya
mağaza olarak düzenlenmesi halinde dükkân ve mağaza girişlerinin sadece yol
cephesinden yapılması gerekir.
(7) Döşeme kaplamalarında kaymayı önleyen, tekerlekli
sandalye ve koltuk değneği hareketlerini güçleştirmeyen, standardına uygun
malzeme kullanılması zorunludur.
(8) Binalarda ve girişlerinde engellilerin
erişimine yönelik TS 9111 Standardına uyulması zorunludur.
(9) Rampaların kenar korumaları, genişlikleri,
sahanlıkları, korkuluk ile küpeşte ve kaplama malzemeleri engellilerin de
dolaşımına olanak sağlayacak şekilde TS 9111 Standardına uygun yapılmak zorundadır.
(10) Bina girişlerinde engellilere yönelik ön
bahçede parsel sınırına kadar giriş rampası veya merdivene bitişik dar kenarı
en az 0.90 metre ve alanı en az 1.20 m² engelli asansörü yeri ya da mekanik
kaldırma iletme platformu yapılır. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler
Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle engellilerin kullanımı için farklı uygulama
yapılabilir.
(11) Bina girişinde ve bina içinde bulunan rampaların
eğimleri aşağıdaki değerlere uygun olmak zorundadır:
En fazla yükseklik
En fazla eğim
15 cm ve daha
az 1:12 (% 8)
16-50 cm
arası
1:14 (% 7)
51-100 cm arası
1:16 (% 6)
100 cm üzeri
1:20 (% 5)
(12) Rampalarda ve ara sahanlıklarda kesintisiz
olarak 0.90 metre yükseklikte 1. düzey ve 0.70 metre yükseklikte 2. düzey,
elle tutulduğunda kolay kavranabilecek şekilde 32-45 mm çapında küpeşte
bulunmak zorundadır.
(13) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Erişilebilirlik
mevzuat ve standartlarında getirilen hükümlere uyulmak kaydıyla; kot
farklılığından dolayı yapıya farklı kotlardan giriş yapılması durumunda bina
içi asansöre en az bir girişten engelli erişiminin sağlanması yeterlidir.
(14) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Tabi zemini
yola göre düşük olan parsellerin yan ve arka cephelerinde açığa çıkan bodrum
katlardan bina girişi verilebilir.
Merdivenler
MADDE 33 – (1) Merdiven kolu ve
sahanlıklar:
a) Ortak merdiven kolu ve sahanlık genişlikleri
konut yapılarında Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik
hükümlerine göre hesap edilecek kaçış genişliğinden az olmamak üzere 1.20
metreden, diğer yapılarda 1.50 metreden, konutlarda bağımsız bölüm içindeki
merdivenler ise 1.00 metreden az olamaz. Çatıya ve bodrum katlarına ulaşan
ortak merdivenler ile servis merdivenlerinde de bu ölçülere uyulur. Bu
merdivenler ahşap olamaz.
b) Merdiven evlerinin bina cephesinden, çatıdan
veya ışıklıktan doğrudan ışık alması ve merdivenlerin çatıya ve bodrumlara
ulaştırılması zorunludur.
c) Merdiven basamakları ve sahanlık ölçülerine
dair TSE standartlarının bu maddede belirtilen ölçü ve miktarlardan küçük
olması halinde bu madde hükümleri geçerlidir.
ç) Merdivenlerin her iki tarafında da engellilerle
ilgili TSE erişilebilirlik standartlarına uygun korkuluk ve küpeşte
yapılması, ayrıca sahanlık ve merdiven döşemelerinde ve kaplamalarında da
standartlara uyulması zorunludur.
(2) Merdiven basamaklarının ölçüleri ve
özellikleri:
a) Asansörü olmayan binalarda basamak yüksekliği (Değişik
ibare:RG-2/8/2025-32974) 0.17 metreden, asansörlü binalarda (Değişik
ibare:RG-2/8/2025-32974) 0.175 metreden fazla olamaz.
b) Basamak genişliği 2a+b= 60 ila 64 formülüne
göre hesaplanır. Formüldeki a: yükseklik, b: genişliktir. Ancak bu genişlik
0.27 metreden az olamaz.
c) Balansmanlı (dengelenmiş) merdivenlerde basamak
genişliği en dar kenarda 0.10 metre, basamak ortasında 0.27 metreden az
olamaz.
ç) Basamak uçları çıkıntısız (damlalıksız) olmak zorundadır.
(Mülga ikinci cümle:RG-2/8/2025-32974)
(3) Binalarda son kattaki bağımsız bölümlerle
irtibatlı çatı arası piyeslerine çıkan iç merdivenlerde birinci ve ikinci
fıkralardaki şartlar aranmaz.
(4) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce
yürürlükte olan mevzuata uygun olarak yapılmış yapılara bu Yönetmelik hükümlerine
göre kat ilavesi yapılması halinde mevcut merdiven ölçüleri ilave katlar için
de aynen uygulanabilir.
(5) Karma kullanımlı binalarda her kullanım için
ayrı merdiven evi düzenlenmesi zorunludur. Bu kullanımların birbirine
dönüştürülmesi durumunda yeni oluşan kullanım için bağımsız genel merdiven
oluşturulmadan tadilata izin verilmez.
(6) Yüksekliği 1.80 metreden az olan merdiven
altları kapatılır.
Işıklıklar ve hava bacaları
MADDE 34 – (1) Her müstakil ev veya
dairede, en az 1 oturma odası ile yatak odalarının doğrudan doğruya hariçten
ışık ve hava almaları gereklidir. Bu şekilde ışık ve hava almalarına lüzum
olmayan diğer odalarla mutfakların ışıklıktan, yıkanma yeri ve tuvaletlerin
ışıklık veya hava bacasından faydalanmaları da mümkündür. Ancak tuvalet ve
yıkanma yerleri ile odalar aynı ışıklığa açılamaz.
(2) Işıklıkların;
a) 1 ila 6 katlı binalarda dar kenarı 1.50
metreden ve alanı 4.50 m2’den,
b) 7 ve daha fazla katlı binalarda dar kenarı 2.00
metreden ve alanı 9.00 m2’den,
az olamaz.
(3) Her türlü binada hava bacalarının dar kenarı
net 0.30 metreden az olmamak kaydıyla 0.36 m²’nin altında olamaz. Bu alan
herhangi bir yapı elemanı (baca, kiriş ve benzeri) ile daraltılamaz.
(4) Hava bacaları, şönt baca tipi olarak
düzenlenemez.
(5) Asgari ölçüdeki bir ışıklık veya hava
bacasından her katta en çok dört piyes faydalanabilir. Bu piyeslerin
sayısının artması halinde, dörtten fazla her piyes için ışıklık veya hava
bacası ölçüsü aynı oranda arttırılır. Ancak, birinci fıkrada belirtilen
şekilde ışık ve hava alması gerekmeyen veya lüzumlu ışık ve havayı bu
Yönetmelikte tarif edilen şekilde alması mümkün olan piyeslerden, herhangi
bir ışıklık veya hava bacasına pencere açılması, bu ışıklık veya hava bacası
ölçülerinin arttırılmasını gerektirmez.
(6) Her binanın lüzumlu ışıklık veya hava bacası,
kendi parseli üzerinde bulunur. Komşu bina ve parselin ışıklık veya hava
bacasından faydalanmak suretiyle, bu elemanlarının yapılmasına ve ölçülerinin
azaltılmasına izin verilmez.
(7) Işıklık ve hava bacaları, bunlara ihtiyacı
olan kattan itibaren başlatılabilir. Hava bacalarının ve ışıklıkların bitişik
komşu parsele bakan kısımlarının duvar ile kapatılması mecburidir.
(8) Binaların bitişik olması gereken komşu
tarafından boydan boya ışıklık yapılması halinde, civarın inşaat nizamına
aykırı bir görünüm meydana getirmemek üzere, sokak cephesinde bina
yüksekliğince kapatılması mecburidir.
(9) Binalarda banyo, tuvalet ve benzeri kullanım
alanlarının havalandırma bacası ile veya mekanik havalandırma ile
havalandırılması zorunludur.
(10) Havalandırma bacalarından elektrik ve
doğalgaz tesisatı geçirilemez.
Bacalar
MADDE 35 – (1) Kaloriferli binaların konut
olarak kullanılan bağımsız bölümlerinin oturma ve yatma hacimlerinin en az
birinde ve sıcak su tesisatı bulunmayan banyo ve mutfaklarında, sobalı
binalarda ise tuvalet ve koridor hariç tüm piyeslerde duman bacası yapılması
zorunludur.
(2) Kaloriferli umumi binaların her katında en az
bir adet duman bacası yapılması gereklidir.
(3) Konut olarak kullanılan sobalı binaların ticari
kullanımlı bağımsız bölümlerinde birer adet duman bacası yapılması
zorunludur.
(4) Bacaların TSE standartlarına uygun olarak
yapılması zorunludur.
(5) Yapılarda bina yüksekliğine göre uygun ölçülerde
şönt baca yapılabilir.
(6) Kapıcı dairesi zorunlu olan konut binalarında,
evsel atıkların yerinde ayrıştırılmasını teminen ilgili standartlara uygun
atık ayrıştırma bacası için yer ayrılır. Atık ayrıştırma bacası bağımsız
bölümlerin kat sahanlıklarında en az bir adet yapılabileceği gibi her
bağımsız bölüm içinde de yapılabilir.
(7) Atık ayrıştırma bacası tesis edilmesi mümkün
olamayan mevcut binalarda bahçe mesafeleri içinde TAKS ve KAKS’a dâhil olmaksızın
atık ayrıştırma bacası tesis edilebilir.
(8) Şofben, kombi cihazı ve bu gibi ısıtma
araçları hayati tehlike arz edecek şekilde yerleştirilemez ve havalandırmadan
uzak olan piyeslerle, banyo ve tuvaletlerde yer alamaz.
(9) Sınırları ilgili idare tarafından belirlenecek
doğalgaz uygulama bölgeleri içinde inşa edilecek, iskân edilebilir bodrum
katlar dâhil 5 katlı binaların mutfaklarında, doğalgazla çalışan her cihaz
için bir müstakil baca yapılır.
(10) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) Bağımsız
bölümlerin mutfaklarında en az bir adet aspiratör bacası yapılabilir.
İstenildiği takdirde standartlara uygun bacasız filtreli aspiratör
yapılabilir. 10 katın üzerindeki binalarda aynı baca sistemi yapılmakla
birlikte hermetik cihaz kullanılır.
(11) Kat kaloriferleri kazanı mutfak dışında özel
bir bölmeye konulduğunda, bu mahallin en az 6 m3 hacminde olması, bina
dış cephesinden havalandırılması ve bir müstakil bacasının bulunması gerekir.
(12) Isıtmada denge bacalı sistemde olmayan
doğalgaz sobalarının kullanılması halinde, her sobanın bu maddede belirlenen
esaslara göre düzenlenen ayrı bir bacaya bağlanması gerekir.
(13) Elektrik-haberleşme, mekanik, doğalgaz
tesisatları için ortak tesisat bacası kullanılamaz.
(14) Kalorifer daireleri ve bacalar ile ısıtma ve buhar
tesisleri, Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği ve Binaların Yangından
Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenir.
Asansörler
MADDE 36 – (1) Tek bağımsız bölümlü
konutlar hariç uygulama imar planına göre kat adedi 3 olan binalarda asansör
yeri bırakılması, 4 ve daha fazla olan binalarda ise asansör tesisi
zorunludur. İskân edilen ve ortak alan bulunan bodrum katlar dâhil kat adedi
4 ve daha fazla olan binalarda asansör yapılması zorunludur. Daha az katlı
yapılarda da asansör yapılabilir.
(2) Tek asansörlü binalarda; asansör kabininin dar
kenarı 1.10 metre ve alanı 1.54 m²’den, kapı net geçiş genişliği ise 0.80
metreden az olamaz. TSE standartlarındaki ölçülerin daha büyük olması
durumunda TSE standartlarına uyulacaktır. Asansör kapısının açıldığı
sahanlıkların genişliği, asansör kapısı sürgülü ise en az 1.20 metre, asansör
kapısı dışa açılan kapı ise en az 1.50 metre olmak zorundadır. Birden fazla
asansör bulunan binalarda, asansör sayısının yarısı kadar asansörün bu
fıkrada belirtilen ölçülerde, diğer yarısının en az TS EN 81-70 ve prEN 81-82
standartlarına göre 6 kişilik asansör kabin ölçüsü olarak yapılması şarttır.
Tek sayıda asansör bulunması durumunda sayı bir alta yuvarlanır. TSE standartlarının
bu fıkrada belirtilen ölçü ve miktarlardan küçük olması halinde; taban
alanında yapılaşma hakkı 120 m²’nin altında olan parseller ile tek bağımsız
bölümlü müstakil konut binalarında TSE standartlarına uyulmasına ilgili
idaresi yetkilidir.
(3) Mevcut binalarda yapılacak tadilatlarda, bu
madde hükümlerinin ya da TSE standartlarının uygulanmasında idaresi
yetkilidir.
(4) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) Kullanılabilir
katlar alanı tek katlı olan binalar hariç 800 m²’den veya kat adedi birden
fazla olan umumi binalarda en az bir adet asansör yapılması zorunludur.
Ayrıca;
a) Bodrum kata sahip binalarda; zemin kat dahil 10
kat ve üzeri veya zemin kat dahil 20’den fazla bağımsız bölüm olarak
kullanılan yapılarda,
b) Bodrum kata sahip olmayan binalarda; zemin kat
dahil 10 kat ve üzeri veya zemin kat hariç 20’den fazla bağımsız bölüm olarak
kullanılan yapılarda,
ikinci fıkrada belirtilen asgari ölçülere uygun ve
en az 2 adet olmak üzere binanın tipi, kullanım yoğunluğu ve ihtiyaçlarına
göre belirlenecek sayıda asansör yapılması zorunludur. Bu asansörlerden en az
bir tanesinin herhangi bir tehlike anında, arıza veya elektriklerin kesilmesi
halinde zemin kata ulaşıp kapılarını açacak yangına dayanıklı malzemeden
yapılmış kuyu içinde duman sızdırmaz nitelikte, kesintisiz bir güç
kaynağından beslenecek şekilde tesis edilmesi gerekir.
(5) Yapı yüksekliği 51.50 m üzeri binalarda
asansörlerden en az bir tanesi yük, eşya ve sedye taşıma amacına uygun olarak
dar kenarı 1.20 metre ve alanı 2.52 m²’den, kapı genişliği ise net 1.10
metreden az olmayacak şekilde yapılır.
(6) Binalarda usulüne göre asansör yapılmış olması,
bu Yönetmelikte belirtilen şekil ve ölçülerde merdiven yapılması şartını
kaldırmaz.
(7) Asansörün yapılması ve işletilmesi ile ilgili
hususlarda; bu madde hükümleri de dikkate alınarak, 29/6/2016 tarihli ve
29757 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (2014/33/AB) ve
TSE standartları hükümlerine uyulur.
(8) Asansörlerin, bodrum katlar dâhil tüm katlara
hizmet vermesi zorunludur.
(9) Asansörlere bina girişinden itibaren
erişilebilirlik standartlarına uygun engelsiz erişim sağlanması zorunludur.
(10) Asansörler, erişilebilirlik standartlarına
uygun gerekli donanımlara sahip olmak zorundadır.
(11) Özellik arz eden binalarda, binanın kat
adedi, yapı inşaat alanı, kullanma şekli göz önünde tutularak asansör
sayıları ile asgari ölçüleri ilgili idaresince artırılabilir.
Akaryakıt servis istasyonları
MADDE 37 – (1) İmar planlarında akaryakıt
servis istasyonu olarak belirlenen alanlarda istasyonlar arası mesafe ve
diğer kriterlerle ilgili mevzuata uyulması şartıyla; akaryakıt ve servis
istasyonları, CNG otogaz istasyonları, LPG otogaz istasyonları, hidrojen üretim
ve dolum istasyonları yapılabilir.
(2) Yapı yüksekliği 2 katı geçmemek şartıyla;
istasyonların bünyelerinde kullanıcıların asgari ihtiyaçlarını karşılayacak
oto-market, çay ocağı, tuvalet, mescit, büfe, oto elektrik, lastikçi, yıkama
yağlama fonksiyonları yer alabilir.
(3) Yakıt tankı ve borulama sistemlerinin bakım, tadilat
veya onarımlarının, TSE standartları ve ilgili kurumların görüşü
doğrultusunda yapılması zorunludur.
(4) Elektrik enerjisi ile çalışan araçların şarj
edilmeleri için, ilgili elektrik kurumunun, olumlu görüşü ile otoparklar, akaryakıt
istasyonları veya diğer uygun yerlerde elektrikli araç şarj yeri yapılabilir.
(5) Akaryakıt istasyonları, ilgili mevzuat
hükümlerine ve ilgili standartlara uyularak yapılır.
(6) Binaların yangından korunması hakkında
yönetmelik hükümlerine uyulur, akaryakıt servis istasyonlarında bodrum kat
yapılamaz.
Su depoları
MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen;
a) Çok yüksek yapılarda 30 m3’ten,
b) Umumi binalar ve yüksek katlı yapılarda 15 m3’ten,
c) 10 bağımsız bölüme kadar konut binalarında 3 m3’ten,
ç) Diğer binalarda 5 m3’ten,
az olmamak üzere yapının kullanma amacı, günlük su
ihtiyacı, seçilen yangın söndürme sistemi gibi kriterler ile ulusal ve
uluslararası standartlara uyulmak ve gerekli drenaj ve yalıtım tedbirleri
alınmak şartıyla hacmi belirlenen su deposu bulundurulması zorunludur.
(2) Konut binalarında 10 bağımsız bölümden sonraki
artan her bağımsız bölüm için su deposu hacmi 0.50 m3 arttırılır.
(3) Tüm binalarda su deposunun bulunduğu kat itibariyle
cazibeli akımın mümkün olmadığı durumlarda hidrofor konulması zorunludur.
(4) Su depoları ve hidrofor, gerekli drenaj ve
yalıtım tedbirleri alınarak binanın bodrum ya da çatı katında tertiplenebileceği
gibi, aynı koşulları taşımak şartıyla, bina alanı dışında minimum 3 metre
yaklaşma koşuluyla yola bakan cephelerde ve komşu parsele bakan ön, yan ve
arka bahçelerde toprağa gömülü şekilde de yerleştirilebilir.
(5) Su depoları, taşıyıcı sistemden bağımsız
olarak betonarme, paslanmaz çelik veya sıhhi şartlara uygun benzeri
malzemeden yapılır.
Fosseptikler
MADDE 39 – (1) Genel olarak pis su kuyuları
ile fosseptikler komşu hudutlarına 5.00 metreden fazla yaklaştırılmaz. Ancak
bahçe mesafelerinin müsait olmaması halinde özellikle bitişik yapı nizamına
tabi yerlerde fenni ve sıhhi mahzur bulunmadığı takdirde bu mesafeleri
azaltmaya veya birkaç komşuya ait fosseptikleri bir arada veya bitiştirerek
yaptırmaya belediye yetkilidir.
(2) Binaların en düşük kanal bağlantı kotu altında
kalan pis su deşarjları ise, deşarj pompalarının elektrik kesintisi durumunda
çalışmayacağı göz önünde bulundurularak; boyutları binanın kullanış
şekillerine göre muvakkat depolama imkânını veren ayrı bir rögarda toplanır
ve motopomp sistemi kullanılarak kanalizasyon şebekesine verilir.
Korkuluklar
MADDE 40 – (1) Binalarda; balkon, teras,
galeri boşluğu, sahanlıkların boş kenarları 1’den fazla basamağı bulunan açık
merdivenlerde ve rampalarda, istinat duvarı üstünde, 0,50 metreden daha
aşağıda veya yukarıda teşekkül etmiş bahçelerde, 1.10 metreden düşük
düzenlenmiş bahçe duvarlarında, bulunduğu katın taban döşemesinden itibaren
kotu 0.90 metreden az olan pencere boşluklarında, döşeme kotundan itibaren en
az 1.10 metre yüksekliğe kadar teknik gereklere ve standartlara uygun olarak
korkuluk yapılması mecburidir.
(2) Bina son kat açık teraslarında düzenlenen
korkulukların ve parapetlerin 1.10 metresi bina yüksekliğinden sayılmaz.
(3) Korkuluklar, kırılmaz veya kırıldığında
dağılmayan malzemeden ve insan çarpması dâhil, tasarım yüklerini karşılayacak
taşıyıcı malzeme ve montaj sistemleri ile yapılır.
(4) Korkuluklar düşme, kayma, yuvarlanma gibi
sebeplerle insanların can güvenliğini tehlikeye atacak boşluklar içermeyecek
şekilde düzenlenir. Boşluklarda, yük altındaki deformasyonlar da dâhil, en
fazla 0.10 metre çapında geçişe izin verilir.
(5) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Betonarme
yapılarda, balkonlarda parapet duvarları betonarme yapılır. Parapet duvar
yapılmadığında korkuluklar betonarme döşemeye monte edilir.
Kapı ve pencereler
MADDE 41 – (1) Bütün yapılarda;
a) Kapı yükseklikleri 2.10 metreden,
b) Kapı net (temiz) genişlikleri bina giriş
kapılarında 1.50 metreden, kapıların çift kanatlı olması halinde bir kanat
1.00 metreden,
c) Bağımsız bölüm giriş kapılarında 1.00 metreden,
diğer mahallerin kapılarında 0.90 metreden,
az olamaz. Balkon ve tuvalet kapıları 0.80 metreye
düşürülebilir.
ç) Döner kapılar, belirtilen ölçülerde yapılacak
normal kapıların yanında ilave olarak bulunabilir.
(2) Kapılarda eşik yapılamaz. Eşik yapılması
zorunlu hallerde engellilerin hareketini, yangın çıkışlarını ve benzeri
eylemleri engellemeyecek önlemler alınır.
(3) Pencerelerde Binalarda Enerji Performansı
Yönetmeliğine ve TSE standartlarına uyulması zorunludur.
(4) Bitişik ve blok nizama tabi binalarda komşu
parsel sınırı üzerindeki bitişik duvarlarda pencere ve kapı açılamaz.
(5) Asansörlü eşya taşımacılığı için, 3 kattan
fazla 10 kattan az katlı binalarda her bir bağımsız bölümün en az bir
balkonunun kapısının eni net 0.90 metreden düşük olamaz.
(6) Bağımsız bölümün tuvalet, banyo ve benzeri
ıslak hacimlerinde mekanik havalandırma yapılmadığı takdirde yapılacak
havalandırma penceresinin ölçüsü net 0.30 metre x 0.30 metreden az olamaz.
(7) Atriumlu, galeri boşluklu veya iç bahçeli
tasarlanan binalarda, bu mekânlara bakan pencere veya camekânların camlarının
kırıldığında dağılmayan özellikli olması zorunludur.
(8) Bodrum katlardaki mekânların gün ışığından
faydalandırılması ve havalandırılması amacı ile yapılan pencerelerde sel,
taşkın ve su baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması ve bunların zemin
seviyesinden en az 0.10 metre yukarıdan başlaması zorunludur.
Çatılar[2]
MADDE 42 – (1) Çatıların, civarındaki cadde
ve sokakların mimari karakterine, yapılacak binanın nitelik ve ihtiyacına uygun
olması şarttır.
(2) Çatı eğimleri, kullanılacak çatı malzemesi ile
yörenin mimari özelliği ve iklim şartları dikkate alınarak ilgili idarenin
tasvibi ile tayin edilir. Çatı eğimi içinde kalmak ve silüeti etkilememek
kaydıyla çatı örtüsü olarak fotovoltaik paneller de kullanılabilir.
(3) Çatı eğimi saçak ucundan hesaplanır. Çatılar
parapetin 0.50 metre üzerine oturtulabilir.
(4) Mahya yüksekliği 5.00 metreyi geçmemek
kaydıyla; ayrık binalarda kırma, ikili blok binalarda bloğu ile müşterek
kırma, iki taraftan da bitişik binalarda ise ön ve arka cepheye akıntılı
beşik çatı kurulacağı varsayılarak belirlenir.
(5) Merdiven evleri, ışıklıklar, hava bacaları,
alın ve kalkan duvarları dördüncü fıkraya göre belirlenen çatı örtüsü
düzlemlerini en fazla 0.60 metre aşabilir. Ayrıca zorunlu olan tesisatla ilgili
hacimlerin, güneş enerjili su ısıtıcılarının ve çatı pencerelerinin çatı
örtüsünü aşmasına ilgili idarece teknik gereklere göre uygun görülecek ölçü
ve şekilde izin verilebilir. Asansörlü binalarda TSE standartlarına göre
projelendirilecek asansör kulelerinin ve bu bölümlerle birlikte düzenlenen
merdiven evlerinin en az ölçülerdeki bölümlerinin, çatı örtüsünü aşmasına da
izin verilir.
(6) Teras çatılarda 1.10 metre parapet
yapılabilir. Teras çatının kullanıma açık olması durumunda 1.10 metre
yüksekliğinde parapet veya korkuluk yapılması zorunludur.
(7) Çatı aralarına bağımsız bölüm yapılmaz. Bu
kısımlarda ancak su deposu, asansör kulesi, iklimlendirme ve kaskat
sistemleri de içerebilen tesisat odası ve son kattaki bağımsız bölümlerle
irtibatlı piyesler yapılabilir. Yüksekliği 1.80 metrenin altındaki çatı
arasındaki alanlar kapatılmak şartıyla, bu tip alanlara dolap gibi
çözümlemeler getirilebilir.
(8) Çatı arasındaki mekânlarda, çatı eğimi içerisinde
kalmak ve fonksiyonunu sağlamak şartıyla asgari yükseklik şartı aranmaz.
Ancak, üst kat tavan döşemesi ile çatı örtüsü arasında kalan hacimler,
uygulama imar planında aksine bir hüküm yoksa ilave kat döşemeleri yapılmak
suretiyle bölünemezler.
(9) Çatı piyeslerinin aydınlatılması amacıyla çatı
örtüsü üzerinde pencereler (güvercinlik) yapılabilir. Bu pencereler saçak
ucundan itibaren en az 2 metre çekilerek yapılacaktır. Pencerelerin mahya
yüksekliği hiçbir yerde ait olduğu döşeme üst kotundan itibaren 3.50 metreyi
geçemez.
(10) Yangın güvenliğine ilişkin tedbirler alınmak
şartıyla ve konutlar hariç olmak üzere binaların çatı eğimi arası; sergi
salonu, toplantı salonu, yemekhane, spor salonu gibi fonksiyonlarda ortak
alan olarak kullanılabilir.
(11) Tescilli yapılar, anıtlar ve kamu yararlı
yapılar ile dini yapıların çatı örtüleri ve bunların yapılacak ya da tamir ve
tadil edilecek çatı örtüleri bu kayıtlara tabi değildir.
(12) Çatıda birden fazla bağımsız bölüme ait
birden fazla teras olması halinde birbirleri arasında en az 3.00 metre mesafe
bırakılmak zorundadır. Ancak, bodrum hariç 2 katı geçmeyen binalarda çatıdaki
değişik çözümlerin kabulünde ilgili idaresi yetkilidir.
(13) Çatı arasının son kat bağımsız bölümü ile
birlikte kullanılması amacıyla son kat tavan döşemesi kısmen veya tamamen
yapılmayabilir.
(14) Teras çatılarda çatı bahçesi olarak düzenleme
yapılabilir. Bahçe düzenlemesi yapılabilmesi için gerekli olan 0.50 metre
toprak dolgu, parapet yüksekliğine dâhil edilmez. Ortak alan olarak kullanılan
teras çatılarda; bahçe düzenlemesi yapılması halinde merdiven evi yanında,
bina sakinleri tarafından kullanılmak üzere, tuvalet, lavabo, çay ocağı,
bahçe düzenlemesinde kullanılacak malzemeleri depolamak için merdiven evine
bitişik, toplam teras alanının %10’unu ve 20 m²’yi geçmeyen ve en fazla 3.00
metre yüksekliğinde kapalı mekân oluşturulabilir. Kapalı mekân bina ön
cephesine 3.00 metreden fazla yaklaşamaz. Ayrıca rezidans, otel, apart otel
gibi konaklama tesislerinin teras çatılarında bina cephelerine 3.00 metreden
fazla yaklaşmamak, en fazla 1.50 metre derinliğinde olmak ve parapet kotunu
aşmamak koşuluyla açık havuz yapılabilir.
(15) Binaların yola bakmayan cephelerinde son kat
taban alanının % 40’ını geçmemek üzere teras çatı ile birlikte bu teras
alanlarına sundurma veya pergola uygulaması yapılabilir. Pergola ve
sundurmanın yüksekliği, mahya yüksekliğini ve 3 metreyi geçemez. Ayrıca
yapılacak imalatın çatı eğimi içerisinde kalması ve cephelere 3 metreden
fazla yaklaşmaması gerekmektedir. Çatıların yukarıdaki şekilde düzenlenmesi
halinde üzeri pergola yapılmak kaydıyla kullanılabilir. Pergola yapımında
kullanılan malzemeyi tespite hafif yapı malzemelerinden yapılmak kaydıyla
ilgili idaresi yetkilidir. Konut kullanımlı binalar dışında teras çatı
yapılabilir.
(16) Ayrıca, çatının son kat bağımsız bölümü ile birlikte
kullanılması amacı ile son kat tavan betonu kısmen veya tamamen
yapılmayabilir. Çatıların yukarıdaki şekilde düzenlenmesi halinde üzeri
pergola yapılmak kaydıyla kullanılabilir. Pergola yapımında kullanılan
malzemeyi tespite hafif yapı malzemelerinden yapılmak kaydıyla ilgili idaresi
yetkilidir. Konut kullanımlı binalar dışında teras çatı yapılabilir.
(17) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) Binaya
hizmet eden ortak alan olarak düzenlenecek yeşil çatı uygulamalarında; bitki,
çiçek ve ağaç türlerinin yetiştirileceği alan, çatı alanının %60’ı oranında
olur ve en az 0.50 metre toprak dolgu yapılır. Bina taşıyıcı sistemi toprak
yükü de hesaplanarak çözülecek olup çatıda su ve ısı yalıtımı sağlanır. Yapılacak
olan toprak dolgu parapet yüksekliğine ilave edilir.
(18) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Binalarda teras
çatıya konumlandırılan sıcak su veya elektriğin temini için güneş kollektörleri
ve fotovoltaik paneller tasarlanabilir.
(19) Bodrum hariç 2 katı geçmeyen ayrık nizam
binalarda çatı arası piyesi ve çatıdaki değişik çözümlerin kabulünde
Belediyesi yetkilidir.
(20) Bağımsız bölüm devamı çatı arasındaki
bölümlere ait teraslarda sökülür–takılır malzemeden yapılan pergolalar üstü
kapatılamaz ve 2.40 metre yüksekliği geçemez.
(21) (Ek:RG-2/8/2025-32974) Betonarme
yapılarda, çatı saçak parapetleri betonarme olur.
Çıkmalar
MADDE 43 – (1) Binalarda taban alanı
dışında kendi bahçe hudutları dışına taşmamak şartı ile binanın her
cephesinde açık ve kapalı çıkma yapılabilir. Ancak:
a) Kapalı çıkmalar;
1) Parsellerin yol cephelerinde parsel sınırları
içerisinde kalmak koşuluyla yapı yaklaşma sınırından itibaren en fazla 1.50
metre taşacak şekilde yapılabilir.
2) Arka ve yan bahçe mesafelerine, parsel
sınırlarına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak kaydı ile 1.50 metre taşabilir.
3) Bina tabanı zeminde yapı yaklaşma sınırlarından
daha içeri çekilerek bu fıkranın (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt
bentlerindeki mesafelere tecavüz etmemek şartı ile istenilen ölçülerde yapılabilir.
Ancak, yola bakan cephelerde teşekküldeki bina cephe hatları göz önünde
bulundurularak bu hükmün uygulanmasına ilgili idaresi yetkilidir.
b) Açık çıkmalar;
1) Parsellerin yol cephelerinde parsel sınırları
içerisinde kalmak koşuluyla yapı yaklaşma sınırından itibaren en fazla 1.50
metre taşacak şekilde yapılabilir.
2) Arka ve yan bahçe mesafelerine, parsel
sınırlarına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak kaydı ile 1.50 metre taşabilir.
3) Bina tabanı zeminde yapı yaklaşma sınırlarından
daha içeri çekilerek bu fıkranın (b) bendinin (1) ve (2) numaralı alt
bentlerindeki mesafelere tecavüz etmemek şartı ile istenilen ölçülerde
yapılabilir. Ancak, yola bakan cephelerde teşekküldeki bina cephe hatları göz
önünde bulundurularak bu hükmün uygulanmasına ilgili idaresi yetkilidir.
4) Bitişik nizamda bitişik olduğu komşu sınırına
2.00 metreden fazla yaklaşamaz.
(2) Açık ve kapalı çıkmaların tabii zeminden veya
tesviye edilmiş zeminden çıkma altına kadar en yakın şakûli mesafesi en az
2.40 metre olmak zorundadır. Ön bahçe mesafesi 3 metre ve daha az olan
parsellerde; ön bahçeye yapılacak çıkmalarda, yol kotu ile çıkma altı
arasındaki düşey mesafe hiçbir yerde 2.40 metreden az olamaz.
(3) Zemin katta kendi parsel hududu dışına
taşmayan, hangi katta yapılırsa yapılsın 0.20 metreyi geçmeyen, kullanım
alanına dâhil edilmeyen motif çıkmalar yapılabilir. Bahçe içinde yapılacak
üstü açık teras ve zemin kat giriş merdivenleri ile bina cephesinden itibaren
genişliği 2.50 metreyi geçmemek, tretuar dışına taşmamak ve en alçak noktası
tretuar kotundan en az 2.50 metre yükseklikte yapılacak giriş saçakları çıkma
olarak değerlendirilmez. Motif çıkmalar, açık ve kapalı çıkma önüne yapılacak
ise motif çıkma da dâhil olmak üzere çıkma genişliği birinci fıkranın (a) ve
(b) bentlerinde açıklanan hükümlere göre belirlenir.
(4) Bina cephelerinde, mimari projesinde cephe
estetiği ve tasarımı göz önünde bulundurulmak ve detay projeleri verilmek,
hafif malzemeden yapılmak, parsel sınırına taşmamak ve kapalı mekân
oluşturmamak kaydıyla 0.50 metreye kadar güneş kırıcı yapılabilir.
Saçaklar
MADDE 44 – (1) Uygulama imar planında
belirlenmemiş ise 1.00 metreyi geçmeyen saçak yapılabilir. Saçakların şekli
ve genişliği, yörenin mimari karakterine ve yapılacak yapıların özelliğine
göre mimari estetik komisyonu kararı alınarak ilgili idarece de tayin
edilebilir.
(2) Binada çıkma yapılması halinde saçak genişliği
çıkmadan itibaren 1.00 metreye kadar yapılabilir.
Bahçe duvarları ve istinat duvarları
MADDE 45- (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Bahçe duvarlarına ilişkin hükümler şunlardır:
a) Zemin katlarda, dükkân yapılmasına müsaade
edilen yapılar hariç bahçe duvarlarının yüksekliği, tabii veya tesviye
edilmiş zeminden itibaren en fazla 2.00 metre yapılabilir. Ayrıca bahçe
duvarlarının üzerine yükseklikleri 1.00 metreyi aşmayan parmaklık
yapılabilir.
b) Fazla meyilli ve tehlike arz eden yerlerde
uygulanacak şekli takdire idare yetkilidir.
c) Devletin güvenlik ve emniyeti ile harekât ve
savunma bakımından gizlilik veya önem arz eden bina ve tesisler ile okul,
hastane, cezaevi, ibadet yerleri, elçilik, sefarethane, açık hava sineması ve
benzeri özellik arz eden bina ve tesislerin bahçe duvarları ile sanayi
bölgelerinde yapılacak bahçe duvarları bu madde hükmüne tabi değildir.
(2) İstinat duvarlarına ilişkin hükümler
şunlardır:
a) Toprak yükü gelen tüm bahçe duvarlarının
betonarme yapılması zorunludur.
b) Otopark rampa yanı duvarlarının da perde duvar
yapılması zorunludur.
Kapıcı dairesi, bekçi odası ve kontrol
kulübeleri
MADDE 46 – (1) Kapıcı dairesi ve bekçi
odası yapılacak binalar:
a) (Değişik:RG-2/8/2025-32974) Konut
kullanımlı bağımsız bölüm sayısı 40’a kadar olan yerlerde kapıcı dairesi
yapılabilir, bağımsız bölüm sayısı 41 ile 60 arasında ise 1 adet kapıcı
dairesi yapılması zorunludur, 60’tan fazla olması halinde 2 adet kapıcı
dairesi yapılması zorunludur, 120’den fazla olması halinde 3 adet kapıcı
dairesi yapılması zorunludur. İlave her 100 daire için ek bir kapıcı dairesi
yapılır.
b) (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
c) Sıra evler düzeninde, ayrık, ikiz nizamda tek
bağımsız bölümlü 1’den fazla müstakil konut binası bulunan parsellerde kapıcı
dairesi yapılması mecburiyeti aranmaz.
ç) Yapı inşaat alanı 2000 m2’den fazla olan işyeri
ve büro olarak kullanılan binalarda bekçi odası yapılması şarttır.
(2) Kapıcı dairelerinin ve bekçi odalarının ölçü
ve nitelikleri:
a) Kapıcı daireleri, doğrudan ışık ve hava
alabilecek şekilde düzenlenir.
b) Taşkın riski taşıyan alanlarda kalan binalarda
düzenlenecek kapıcı dairelerinin kapı ve pencere boşluklarının alt seviyesi
su taşkın seviyesinin en az 1.50 metre üzerinde olmak zorundadır.
c) Kapıcı dairelerinin toprağa dayalı ve iskân
edilebilen bodrum katlarda yapılması halinde, oturma odası ve bir yatak
odasının dış mekâna açılması bu mekânların taban döşemesinin üst seviyesinin
tabii veya tesviye edilmiş zemine gömülü olmaması, kapı ve pencere açılmak suretiyle,
doğal aydınlatma ve havalandırmasının sağlanması sel, taşkın ve su basmasına
karşı önlem alınmış olması zorunludur. Kapıcı dairelerinin toprağa gömülü
duvarlarında kuranglez yapmak suretiyle kapı ve pencere açılamayacağı gibi,
bu duvarlarda pencere açılabilmesi için pencere denizliğinin tabii zeminden
veya tesviye edilmiş zeminden en az 0,90 metre yukarıda konumlanması gerekir.
ç) Bina içinde düzenlenen kapıcı daireleri, en az
brüt (Değişik ibare:RG-2/8/2025-32974) 70 m2’dir. Kapıcı
dairelerinde, her birisi en az 9 m2 ve dar kenarı en az 2.50 metre olmak
üzere 2 yatak odası ve 12 m2’den az olmamak üzere 1 oturma odası, en az 3,3 m2 mutfak
ve banyo veya duş yeri ve tuvalet bulunur.
d) Bina dışında tertiplenen kapıcı daireleri en
fazla brüt 40 m2 olmak zorundadır. Bu fıkranın (ç) bendinde yer alan
ölçüleri sağlayacak şekilde 1 yatak odası, 1 oturma odası, mutfak ve banyo
veya duş yeri ve tuvalet bulundurulur.
(3) Bekçi odası en az 4 m2 büyüklüğünde,
doğrudan ışık ve hava alabilecek şekilde düzenlenir. Bekçi odasında en az 1.5
m2’lik bir tuvalet yer alır.
(4) Kontrol kulübeleri:
a) Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün ve
yüzölçümü en az 1000 m2 olan parsellerde, istenmesi halinde, trafik
emniyeti bakımından tehlike arz etmemek ve hiçbir şartta parsel sınırını
aşmamak kaydıyla bahçe mesafeleri içinde kontrol kulübesi yapılabilir.
b) Kontrol kulübesi 9 m2’yi geçemez.
c) Kontrol kulübesinin yüksekliği tabii veya
tesviye edilmiş zeminden itibaren en fazla 4.00 metredir.
ç) Kontrol kulübesi ile esas bina arasındaki
mesafe 2.00 metreden az olamaz.
d) Devletin güvenliği bakımından özellik arz eden
parsellerde bu fıkrada belirtilen ölçülere uyulma şartı aranmaz.
Portikler
MADDE 47 – (1) Portikli yapıların
yapılacağı cadde ve sokaklar uygulama imar planı kararı ile belirlenir.
(2) Genel olarak portik bırakılması gereken
yerlerde, portik yüksekliği 3.50 metre, derinliği ise 4.00 metredir. Ancak,
civarın teşekkül tarzı ve mevkiin özellikleri dolayısıyla bu miktarlar ilgili
idarece değiştirilebilir.
(3) Portiğe ve doğrudan yola açılan bina giriş
kapıları dışa açıldığında, gizlenecek kadar bina giriş holüne doğru çekilir.
Fırınlar
MADDE 48 – (1) 14/7/2005 tarihli ve
2005/9207 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İşyeri Açma ve
Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümleri saklı kalmak üzere
fırınlar; sanayi, küçük sanayi, organize sanayi, konut dışı çalışma alanları
ile ticaret bölgelerinde yapılabilir. Katkılı pide, kebap, simit fırınları,
baklava fırınları ve geleneksel tandır ocakları, zemin katı işyeri olarak
kullanılabilen binalarda yapılabilir.
(2) Fırınların tanziminde;
a) Mevcut binalarda ekmek fırını hariç fırın ve
tandır yapılması durumunda, 634 sayılı Kanun hükümlerine uyulur.
b) Ekmek fırınları ayrık nizam yapılaşma
bölgelerinde ve müstakil olarak yapılır.
c) Projesinde sınıfı belirtilmek zorundadır.
ç) Duvar ve döşemelerinde ısı ve ses yalıtımı
uygulanır. Binanın taşıyıcı sisteminin ve fırınla ilgisi olmayan diğer
bağımsız bölümlerin ısı değişiminden olumsuz etkilenmemesi için proje
müelliflerince veya bu konunun uzmanı teknik elemanlarca hazırlanan rapora
göre gerekli tedbir alınır.
d) Mekanik tesisat projelerinde, kanalizasyon
bağlantısına, her türlü böcek ve kemirgen girişini önlemek için çekvalf
konulur.
e) Baca ölçülerinin hesaplanması, bacaların bina
iç duvarlarında tesis edilmesi ve filtre takılması şartı aranır.
f) Trafik açısından ilgili birimin görüşünün
alınması gerekir.
g) Tesisin ihtiyacı olan otopark kendi parselinde
karşılanır.
ğ) TSE standartlarına uyulur.
h) Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik
hükümleri uyarınca gerekli tedbirler alınır.
(3) İkinci fıkra hükümlerine uyulmaması durumunda
ruhsat düzenlenemez.
Pasajlar ve alışveriş merkezleri
MADDE 49 – (1) Ticaret bölgelerinde yapılacak
pasajların:
a) Taban döşemesi üzerinden tavan alana kadar olan
yüksekliğinin 3.50 metreden, uzunluğunun 30.00 metreden az olmaması,
b) Her biri 1.50 metreden dar olmayan en az 2
giriş-çıkış kapısı ile yeteri kadar havalandırma bacası veya tertibatını haiz
bulunması, pasaj giriş ve çıkışlarının erişilebilir olması,
c) Birden fazla katlı olmaları halinde her bir kat
arasında bu Yönetmelikte belirtilen şartlara uygun merdiven olması ve erişilebilirlik
standartlarına uygun düzenlemelerin yapılması,
ç) Bir kısmı veya diğer katları başka maksatlar
için kullanılan binalar içerisinde bulunmaları halinde, diğer esas giriş
merdiven, asansör ve geçit gibi tesislerle, bu tesislere ayrılan yerlerin
pasaj dışında ve müstakil olarak tertiplenmesi,
gereklidir.
d) Kapasiteye bağlı olarak ilgili idaresince uygun
görülen büyüklük ve miktarda çocuk oyun alanı, bay ve bayan tuvaletler, bebek
bakım alanları, ilk yardım alanı ve çarşı bütününde 30 m2’den küçük olmamak
üzere ihtiyacı karşılayacak büyüklükte mescit ayrılır.
(2) Alışveriş merkezlerinde; 26/2/2016 tarihli ve
29636 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Alışveriş Merkezleri Hakkında
Yönetmelik hükümlerine uyulur.
Tuvaletler
MADDE 50 – (1) Yarısı kadınlar, yarısı
erkekler için olmak üzere; iş hanı, büro, alışveriş merkezi, çarşı, pasaj ve
mağaza gibi binalar ile otel ve benzerleri binalarda her 25 kişi için, en az
birer adet, resmî binalar ile sinema, tiyatro gibi umumî binalarda ise her 50
kişi için en az birer adet tuvalet yapılması zorunludur. Bu yapılarda
engellilerin erişiminin sağlanmasına yönelik tedbirler alınarak en az 1 kadın,
1 erkek olmak üzere engellilerin kullanımına ve erişilebilirlik standardına
uygun tuvalet ayrılır.
(2) İbadet yerleri, şehirlerarası yollarda yer
alan dinlenme tesisleri, meydan ve park gibi yerlerde yapılacak umumî
tuvaletlerin en az yarısının, diğer yapılarda ise en az üçte birinin alaturka
tuvalet taşlı olması sağlanır.
(3) Tuvaletlerde yeterli sayıda pisuar ve lavabo
bulundurulur. Resmî binalar, işyeri, büro, fabrika gibi yerlerde çalışan
sayısı, mağaza, alışveriş merkezi, çarşı, pasaj gibi yerlerde tahmini müşteri
sayısı, lokanta, sinema, tiyatro gibi yerlerde oturma sayısı, otel ve benzeri
konaklama tesislerinde yatak sayısı ve bu hesaplamalara dâhil olarak
ziyaretçi sayıları ve diğer farklı özellikler dikkate alınarak yeterli
tuvalet ayrılır.
(4) Birden fazla kullanımı haiz binalarda her
kullanım için bu maddedeki kriterlere göre ayrı ayrı değerlendirme yapılır.
Uluslararası kurallara tabi yapılarda bu Yönetmelikte belirtilenden az olmamak
kaydıyla uluslararası kuralların gerektirdiği sayıda tuvalet yapılması
zorunludur.
(5) Umumî binalarda çalışan, müşteri ve ziyaretçi
gibi tüm kullanıcıların ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kapasite
hesabına göre belirlenen büyüklük ve sayıda erişilebilirlik standardına uygun
engelli tuvaleti yapılır.
Çay ocakları
MADDE 51 – (1) Büro, iş hanı, alışveriş
merkezi, pasaj gibi ticari binalarla, sanayi tesislerinde; kullanma alanı en
az 3 m² olmak, 0.45 x 0.45 metre ebadında hava bacasıyla havalandırılmak, bir
ateş bacasıyla irtibatlandırılmak kaydıyla çay ocakları bağımsız bölüm olarak
düzenlenebilir.
(2) Çay ocaklarının nizamı ışıklıktan veya
doğrudan ışık ve hava alması halinde hava bacasına gerek yoktur.
Yığma, ahşap ve kâgir yapılarda aranan şartlar
MADDE 52 – (1) Binalar, güncel teknik
mevzuat ile fen ve sanat kurallarına uygun olarak;
a) Binayı etkiyebilecek bileşik etkilere karşı
yeterli dayanıma sahip olacak ve etkileri güvenli bir şekilde zemine
aktarabilecek ve aynı zamanda civar yapılara herhangi bir zarar vermeyecek
şekilde,
b) Temel zemininde oluşabilecek oturma, kabarma,
büzülme ve donma sebebiyle yapı stabilitesi bozulmayacak biçimde,
tasarlanarak inşa edilmek zorundadır.
Bodrumlar
MADDE 53 – (1) Katı yakıt kullanan sobalı
binaların bodrum veya zemin katlarında veya teknik olarak bodrum kat tesis
edilememesi durumunda yüksekliği 2.20 metreyi geçmemek üzere bahçelerinde;
ortak alan niteliğini haiz olmak ve eklenti ihdas etmemek kaydıyla her
bağımsız bölüm için en az 5 m2, en fazla 10 m2 odunluk, kömürlük veya
depolama yeri ayrılması zorunludur.
(2) Bodrum kapısı tamamen tretuvar üzerinde kalan
fazla meyilli yollar dışında yapılacak ön bahçesiz binalarda, yol cephesinde
bodrum girişi yapılamaz.
(3) Toprağa dayalı bodrum katlarda bulunan
konutlarda oturma odası ve bir yatak odasının; taban döşemesinin üst seviyesinin
tabii veya tesviye edilmiş zemine gömülü olmaması, doğal aydınlatma ve
havalandırmasının pencere açılmak suretiyle sağlanması, sel, taşkın ve su
baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması zorunludur. Bu bağımsız
bölümlerin kısmen veya tamamen tabii ve tesviye edilmiş zemin altında kalan
duvarlarında pencere açılamaz.
(4) Ticari alanlarda yapılan binaların ticari
amaçla kullanılan bodrum katlarında döşemenin zemine gömülü olmama şartı
aranmaz. Bu tür binalarda suni havalandırmanın sağlanması ile engellilerin
dolaşımına olanak sağlayan erişilebilirlik standartlarına uygun rampa,
yürüyen bant ve bunlar gibi önlemler alınır.
(5) Konut alanında kalmakla birlikte, ilgili idare
meclisince yol boyu ticaret kararı alınan yol güzergâhlarında zemin katta, halkın
günlük ihtiyaçlarını karşılamaya dönük olarak ticaret yapılabilir. Bu
kullanımların bodrum katlarında içten bağlantılı piyesleri olabilir. Bu
piyesler binanın ortak alanları ve müştemilatlarıyla irtibatlandırılamaz.
Ancak, köşe başı veya köşe başından başka iki yola cephesi olan parsellerde
yapılacak binaların yola cephesi bulunan bodrum katlarına ticari kullanımlı
bağımsız bölüm yapılabilir. Bu bölümlerin üst ve alt kattaki mekânlarla içten
bağlantısı sağlanabilir. Ticari kullanımların altında konut yapılamaz.
(6) Toprağa dayalı tüm bodrum katlarda, dış
etkilere karşı ısı ve su yalıtımı yapılması zorunludur.
(7) Bina etrafında mütemadi kuranglez tesis edilemez.
Kuranglezlerden giriş çıkış yapılamaz. Ancak, yol cephesinde bulunmayan
kuranglezlerinden kaçış amacıyla çıkış tertiplenebilir. Kuranglezlerde sel,
taşkın ve su baskınlarına karşı tedbirlerin alınmış olması zorunludur.
(8) Arazi eğiminden faydalanmak amacıyla veya
mimari nedenlerle, binalar bloğunun, bir binanın veya bağımsız bir dairenin;
belirlenen bina yüksekliğini aşmamak, belirli piyesler için tespit olunan
asgari kat yüksekliklerine veya bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine aykırı
olmamak şartı ile çeşitli katlarda ve/veya farklı taban ve/veya tavan
seviyelerinde düzenlenmesi mümkündür. Ayrıca, zemin katların binanın kot
aldığı yol cephesi üzerinde bulunmayan piyesleri ile yol cephesinde yer alan
piyeslerinin yol cephesinde kalmayan ve piyes derinliğinin yarısını aşmayan
bir kısım alanları, zemin kat kotundan farklı kotta düzenlenebilir.
Müştemilatlar
MADDE 54 – (1) Binaların müştemilat
kısımları, mümkün ise binanın bodrumunda, aksi halde bahçede tertiplenir.
(2) 4 tarafı yol ile çevrili istisnai parseller
dışında esas binaların yol tarafındaki cephe hatlarına tecavüz eden
müştemilat binası yapılamaz. Bu gibi istisnai parsellerde müştemilat
binalarının yapılacağı yeri tayine idare yetkilidir.
(3) Müştemilat binalarının:
a) Dar kenarı 4.00 metreden, en yüksek noktasının
tabii zeminden yüksekliği 2.50 metreden fazla olamaz.
b) Binaya bitişik oldukları takdirde, komşu parsel
sınırına, aksi halde binaya ve ayrıca komşu parsel sınırına uzaklıkları bu
Yönetmelikle veya planla belirlenen miktarlardan az olamaz.
c) Yapı cinsleri ahşap olamaz.
ç) Parsel durumu müsait olduğu takdirde esas
binanın inşasından önce de yapılması mümkündür.
d) Kapıcı dairesi, garaj, odunluk, kömürlük, depo,
mutfak, çamaşırhane ve benzeri hizmetler için olup, maksadı dışında kullanılamaz.
(4) Müştemilatlar mimari projede ve vaziyet
planında gösterilir. Bahçede yapılmasının zorunlu olduğu hallerde; bu
Yönetmelikte veya planında belirtilen şartlara ve çekme mesafelerine uyularak
yapılır.
Paratonerler
MADDE 55 – (1) İçinde patlayıcı madde
bulundurulan yerlerle, sivri ve yüksek bina ve tesislere Binaların Yangından
Korunması Hakkında Yönetmelik gereği, TSE Standartlarına uygun paratoner
konması mecburidir.
ALTINCI BÖLÜM
Projeler ve Yapı İzin Belgeleri
Projeler ve yapı izin belgelerine ilişkin
hususlar
MADDE 56- (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Projeler ve yapı izin belgelerine ilişkin
hususlarda;
a) Yapı ruhsatına ilişkin genel hükümlere ilişkin
olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 54 üncü maddesi,
b) Yapı ruhsatı işlemlerine ilişkin olarak Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 55 inci maddesi,
c) Kamu alanlarında yapılacak yapılarda ruhsata
ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 56 ncı maddesi,
ç) Yapı projelerine ilişkin olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 57 nci maddesi,
d) Binalarda tasarruf tedbirleri ve iklim
değişikliğine dair ilkelere ilişkin olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin
57/A maddesi,
e) Esaslı tadilata ilişkin olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 58 inci maddesi,
f) Yapı ruhsatı gerekmeyen inşai faaliyetlere ilişkin
olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 59 uncu maddesi,
g) İstinat duvarlarına ilişkin olarak Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 60 ıncı maddesi,
ğ) Muvakkat yapıya ilişkin olarak Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin 61 inci maddesi,
h) Elektronik haberleşme istasyonlarına ilişkin
olarak Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 62 nci maddesi,
ı) Şantiye binaları hakkında Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 63 üncü maddesi,
i) Yapı kullanma iznine ilişkin olarak Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 64 üncü maddesi,
j) Yapı kullanma izinlerinde başvuru sahibinden
bilgi ve belge istenmesine ilişkin esaslar hakkında Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin 65 inci maddesi,
k) Mimari estetik komisyonları hakkında Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin 66 ncı maddesi,
uygulanır.
Yapı ruhsatı işlemleri
MADDE 57 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Kamu alanlarında yapılacak yapılarda ruhsat
MADDE 58 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Yapı projeleri
MADDE 59 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Esaslı tadilat
MADDE 60 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Yapı ruhsatı gerekmeyen inşai faaliyetler
MADDE 61 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
İstinat duvarları
MADDE 62 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Muvakkat yapı
MADDE 63 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Elektronik haberleşme istasyonları
MADDE 64 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Şantiye binaları
MADDE 65 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Yapı kullanma izni
MADDE 66 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Yapı kullanma izinlerinde başvuru sahibinden
bilgi ve belge istenmesine ilişkin esaslar
MADDE 67 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
Mimari estetik komisyonları
MADDE 68 – (Mülga:RG-2/8/2025-32974)
YEDİNCİ BÖLÜM
Denetime Dair Hükümler
Bakanlığın denetim yetkisi
MADDE 69 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Bakanlığın denetim yetkisine ilişkin hususlarda
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 67 nci maddesi uygulanır.
Fenni mesuliyet
MADDE 70 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Fenni mesuliyet hizmetlerine ilişkin
hususlarda Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 68 inci maddesi uygulanır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Yönetmeliğin Uygulanmasına İlişkin Esaslar
Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin esaslar
MADDE 71 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin esaslar
hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 69 uncu maddesi uygulanır.
(2) Bu Yönetmelik kapsamında düzenlenmesi gereken
taahhütnameler, tutanaklar, yapı denetim defteri, yapı tatil zaptı, yapı
kullanma izin belgesi formu ve yapı ruhsatı formu hakkında Planlı Alanlar
İmar Yönetmeliğinin eklerinde yer alan örnekler ve formlar kullanılır.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Bakanlık denetçilerinin yetkilendirilmesi ve
özellikleri
GEÇİCİ MADDE 1 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Bakanlık denetçilerinin yetkilendirilmesi ve
özellikleri hakkında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 1 inci maddesi
uygulanır.
Mevcut teşekkül
GEÇİCİ MADDE 2 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Mevcut teşekkül hakkında Planlı Alanlar İmar
Yönetmeliğinin geçici 2 nci maddesi uygulanır.
Mevcut yapı ruhsatı başvuruları
GEÇİCİ MADDE 3 – (Değişik:RG-2/8/2025-32974)
(1) Mevcut yapı ruhsatı başvuruları hakkında
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 3 üncü maddesi uygulanır.
Mevcut haberleşme istasyonları
GEÇİCİ MADDE 4- (Ek:RG-2/8/2025-32974)
(1) Mevcut haberleşme istasyonları hakkında Planlı
Alanlar İmar Yönetmeliğinin geçici 4 üncü maddesi uygulanır.
Yürürlük
MADDE 72 – (1) Bu Yönetmelik yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 73 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Büyükşehir Belediye Başkanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî
Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
1/11/2018
30582
Yönetmelikte Değişiklik Yapan
Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1.
2/8/2025
32974
2.
[1]
2/8/2025 tarihli ve 32974 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile
Yönetmeliğin bu maddesine dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere fıkra eklenmiş
ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
[2] 2/8/2025
tarihli ve 32974 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin
bu maddesine on yedinci fıkrasından sonra gelmek üzere fıkra eklenmiş ve diğer
fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
Bu sayfadaki metin bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki görüş niteliği taşımaz. Bağlayıcı olan, Resmî Gazete’de yayımlanan metindir.