AMATÖR HAVACILIK
FAALİYETLERİ YÖNETMELİĞİ
(SHY – 6C)
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam,
Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu
Yönetmeliğin amacı, amatör havacılık faaliyetlerine, bu faaliyetlerde
kullanılacak hava araçlarına, faaliyetleri yürüten gerçek ve tüzel kişilere
ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu
Yönetmelik, amatör havacılık faaliyetlerinde bulunan gerçek ve tüzel kişiler
ile bu faaliyetlerde kullanılacak hava araçlarını kapsar.
(2) Motorsuz yelken kanat,
ayakla inilen motorlu yelken kanat, motorlu/motorsuz paraşüt,
motorlu/motorsuz yamaç paraşütü gibi harici güç ile havalanabilen hava
araçları bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.
Dayanak
MADDE 3 – (Değişik:RG-15/1/2019-30656
Mükerrer)
(1) Bu Yönetmelik, 14/10/1983
tarihli ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 18 inci, 19 uncu ve 20
nci maddeleri ile 15/7/2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar
ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı
Kararnamesinin 437 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 – (1) Bu
Yönetmelikte yer alan;
a) Ağır bakım: Hava aracının
kategorisine göre üretici tarafından tanımlanmış ve gövde, motor, pervanelere
yapılan üs bakım ile komponentleri yenileştirme işlemlerini kapsayan bakımı,
b) AIP: Ülkelerin havacılıkla
ilgili detaylı ülke bilgilerini içeren ve düzenli aralıklarla yayımlanan
havacılık bilgi yayınını,
c) Amatör havacılık: Amatör
havacılardan oluşan gerçek veya tüzel kişilerin, ticari ve mali kazanç ile
üçüncü kişilere ticari sayılabilecek hizmet verme maksadı olmaksızın, tescil
sertifikasında kullanım amacı amatör havacılık olarak ifade edilen, tarihî ve
silahlı kuvvetlerin hizmetinde bulunmuş hava araçları dahil olmak üzere,
azami kalkış ağırlığı 2.000 kg ve altında olan, kompleks olmayan ve sadece
kişisel ve amatör amaçlı kullanılan hava araçları veya amatör yapım hava
araçları ile yürüttüğü havacılık faaliyetlerini,
ç) Amatör uçuş alanı: İçinde
ilgili sivil ve askeri kurumların ortak mutabakatı sonucunda iniş/kalkış ve
uçuşların yapıldığı yatay ve dikey limitleri belirlenmiş ve ilgili havacılık
yayınlarında yayınlanan sahayı,
d) Amatör yapım hava araçları:
Özel olarak tasarlanan, plandan veya kit olarak yapımına başlanılan; yapım
sürecinde teknik olarak dokümante edilen, yapısal testleri ve uçuş
öncesindeki kontrolleri, ulusal veya uluslararası yetkili kurum ve
kuruluşlarca onaylanan, %51’inden daha fazlası amatör imalatçı tarafından
gerçekleştirilen, sınırlı sayıda üretilen ve ticari olmayan hava araçları
grubunu,
e) Bakım: Uçuş öncesi
kontroller dışında kalan, hava aracı veya hava aracı parçasının muayenesini,
revizyonunu, parça değiştirmesini, restorasyon ve onarımını, arıza veya
hasarının giderilmesini,
f) EASA: Avrupa Havacılık
Emniyeti Ajansını,
g) ENR: AIP’deki yol
bilgilerini,
ğ) FPL: Uçuş planını,
h) Genel Müdürlük: Sivil
Havacılık Genel Müdürlüğünü,
ı) Genel Müdür: Sivil Havacılık
Genel Müdürünü,
i) Havaalanı: Hava araçlarının
tamamen veya kısmen, inişi, kalkışı ve yer hareketi için kullanılması
öngörülen, içerisindeki bina, teçhizat ve tesisat da dâhil olmak üzere karada
veya suda belirlenmiş alanı,
j) Havacılık tıp merkezi: Uçuş ve
diğer havacılık personeli sağlık muayenelerinin yapılması için Genel Müdürlük
tarafından yetkilendirilmiş, kamu/özel kurum ve kuruluşları ile gerçek veya
tüzel kişilere ait sağlık işletmelerinin bünyesinde kurulmuş birimleri,
k) Hava parkı: Havaalanı niteliğinde
olmayıp, amatör havacılık faaliyetlerinde kullanılmak maksadıyla öngörülen
faaliyette bulunacak hava araçlarının performanslarına uygun olarak emniyetle
iniş kalkışına müsait olduğu belirlenen ve ilan edilen sahaları,
l) Heliport: Helikopterlerin
iniş, kalkış ve yer hareketlerini tamamen veya kısmen yapabilmelerine
elverişli alanı,
m) ICAO: Uluslararası Sivil
Havacılık Teşkilatını,
n) IFR: Aletli Uçuş
Kurallarını,
o) İniş şeridi: Hava
araçlarının iniş kalkış yapabileceği kriterleri belirlenmiş alanları,
ö) MSHGP: Ülkemizde sivil
havacılık güvenliğini sağlamaya yönelik alınacak tedbirlerin standartlarını
belirleyen, İçişleri ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlıklarınca
ortaklaşa yayınlanmış olan Milli Sivil Havacılık Güvenlik Programını,
p) SHY-M: 20/12/2012 tarihli ve
28503 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sürekli Uçuşa Elverişlilik ve Bakım
Sorumluluğu Yönetmeliğini,
r) Tarihî hava aracı: SHY-M
Ek-1 kapsamında, ilk tasarımı 1/1/1955 öncesinde yapılmış ve üretimi 1/1/1975
öncesinde durdurulmuş olan kompleks olmayan hava aracını ya da kayda değer
tarihî bir konu ile bilinen veya havacılığın gelişiminde önemli bir adım
sayılan veya silahlı kuvvetlerde önemli bir role sahip olmuş hava aracını,
s) VFR: Görerek uçuş
kurallarını,
ş) Yetkili tabip: Amatör
havacılık faaliyetlerinde bulunmak isteyen pilot adaylarının veya lisans
sahiplerinin sağlık muayenelerini yapmak ve sağlık sertifikalarını düzenlemek
amacıyla Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilmiş, havacılık tıbbı alanında
geçerli eğitim almış tıp doktorlarını,
t) Yetkili uçuş tabibi:
Havacılık tıbbı alanında geçerli eğitimi almış, Genel Müdürlük tarafından
yetkili bir havacılık tıp merkezinde uçuş tabibi olarak görev yapan, uçuş ve
diğer havacılık personeli sağlık muayenelerinin ve değerlendirmelerinin
yapılmasından ve sağlık sertifikalarının düzenlenmesinden sorumlu olan, Genel
Müdürlükçe yetkilendirilmiş tıp doktorlarını,
ifade eder.
(2) Bu Yönetmelikte yer almayan
tanımlar için, 2920 sayılı Kanun ile Uluslararası Sivil Havacılık Kuruluşları
tarafından yayımlanan dokümanlarda belirtilen tanım ve kısaltmalar esas
alınır.
İKİNCİ BÖLÜM
Uygulama Usul ve
Esasları
Amatör havacılık faaliyeti
MADDE 5 – (1) Amatör
havacılık faaliyeti, gerçek veya tüzel kişinin hiçbir mali ve ticari kazanç
olmaksızın ve herhangi bir işletme ruhsatı zorunluluğu aranmaksızın yürüttüğü
havacılık faaliyeti türünü kapsar.
(2) Amatör havacılık
faaliyetlerinde amatör yapım hava araçları ile azami kalkış ağırlığı 2.000 kg
ve altında olan ve kompleks olmayan hava araçları kullanılır.
(3) Amatör havacılık
faaliyetleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür, sertifikalandırılır ve
denetlenir. Genel Müdürlük bu görevini diğer kamu kurum ve kuruluşları ve
mahalli idareler ile işbirliği içinde yürütebilir.
(4) Genel Müdürlük ve diğer ilgili
kurum ve kuruluşlar tarafından amatör havacılık faaliyetlerinin
geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için gerekli tedbirler alınır.
Hava aracı sahibinin
sorumlulukları
MADDE 6 – (1) Amatör
hava aracı sahibi, hava araçlarının emniyetli uçuş şartlarının sağlanmasından
sorumludur. Bu bağlamda hava aracı sahibi;
a) Hava aracının; tescil ve
uçuşa elverişlilik sertifikasını, üçüncü şahıs mali mesuliyet ve mali
mesuliyet sigorta gerekliliklerini yerine getirmek, uçuş bakım kayıt
formlarını kapsayan hava aracı dosyalarını tutmak ve güncelliğini
sağlamaktan,
b) Hava aracı uçuşlarının
kayıtlarının tutulmasını sağlamaktan,
c) Hava aracı bakımlarını
yapılmasını sağlamak suretiyle hava aracının uçuşa elverişliliğini veya özel
uçuş izni sertifikasının geçerliliğini takip etmekten,
sorumludur.
Hava aracının ithal, ihraç,
uçuşa elverişlilik ve bakım gereklilikleri
MADDE 7 – (1) Türkiye’ye
herhangi bir ülkeden bir hava aracı ithal eden hava aracı sahibi tarafından;
a) İthal edilen ülke Sivil
Havacılık Otoritesi tarafından düzenlenen “İhraç Uçuşa Elverişlilik
Sertifikası” veya ilgili ülkenin kurallarında tanımlanmış eşdeğer bir doküman
veya yeni hava aracı ise hava aracının üreticisi tarafından yayımlanan
uygunluk belgesi sağlanır.
b) Hava aracının üretildiği
ülke otoritesi tarafından düzenlenen tip sertifikası veya eşdeğeri bir
doküman sağlanır.
(2) Yurt dışına hava aracı
ihraç edilmesi durumunda;
a) Yapılacak uçuşa elverişlilik
denetlemesi vasıtasıyla hava aracının üretim/tasarım gereklilikleri
kapsamında öngörülen şartları taşıdığının ve ihraç edilecek ülke otoritesi
tarafından talep edilen gereklilikleri sağladığının tespiti sonrasında, Genel
Müdürlük tarafından bir ihraç uçuşa elverişlilik sertifikası yayımlanır. Söz
konusu ihraç uçuşa elverişlilik sertifikasının alınması için hava aracı
sahibi tarafından Genel Müdürlüğe başvuru yapılması gerekir.
b) İhraç edilecek ülke
otoritesi tarafından talep edilen gerekliliklere herhangi bir uyumsuzluk
olması durumunda bahse konu otorite ile mutabık kalınarak uyumsuzluklar ihraç
uçuşa elverişlilik sertifikası üzerinde belirtilir.
(3) İlgili tip tasarımına uygun
olan ve bakımları yapılmış hava araçları için Genel Müdürlük tarafından
Ulusal Uçuşa Elverişlilik Sertifikası düzenlenir.
(4) Hava araçlarının bakım
işlemleri yetkili kişi ya da kuruluşlarca yapılır. Bakımın yapılmasında
aşağıdaki esaslar dikkate alınır:
a) Ağır bakımlar hariç tüm
bakımlar uygun kategoride yetkili teknisyen ya da kişi tarafından
yapılabilir.
b) Ağır bakımlar mutlaka
yetkili bir kuruluş tarafından yapılır.
(5) Hava araçlarının
bakımlarını yapacak kişilerin hava aracı kategorisine uygun geçerli bir
teknisyen lisansına sahip olmaları gerekir.
(6) Hava aracının bakımlarının
bakım el kitabında yer alan şartlara uygun ve zamanında yapılmasından hava
aracı sahibi sorumludur.
(7) Hava aracının yurda ilk
girişinde kaza, tamir, modifikasyon ve bakım kayıtlarının sunulması gerekir.
(8) Hava aracı üzerinde
uygulanan tüm bakımların hava aracı teknik kayıt defterine kaydedilmesi
gerekir.
(9) Hava aracı bakımlarında
kullanılan alet ve ekipmanların üretici gerekliliklerine uygunluğundan hava
aracı sahibi sorumludur.
(10) Hava aracı bakımında
kullanılan ve değiştirilen parçalar için, hava aracı üretici firması
tarafından yayımlanan veya kabul edilen bir belge bulunması gerekir. Hava
aracının üreticisinin faaliyetlerine devam etmemesi ya da parçaların temin
edilememesi durumunda hava aracına takılacak parçaların uygunluğu için Genel
Müdürlükten izin alınır.
Hava araçlarının tescil
işlemleri
MADDE 8 – (1) Tescil
işareti, ölçüleri, uygulama yerleri, kimlik plakası ve sicil kayıtları ulusal
mevzuatta belirtilen esaslar dâhilinde yerine getirilir.
(2) Amatör havacılık faaliyeti
gerçekleştirecek hava aracı sahibi olan veya olmaya niyetlenen gerçek veya
tüzel kişinin, hava araçlarının sadece amatör havacılık faaliyetlerinde
kullanılacağını yazılı beyan ederek Genel Müdürlük tarafından tanımlanmış
olan ve Genel Müdürlük resmi internet sayfasında da yer alan gerekli belgeler
ile Genel Müdürlüğe başvuru yapması gerekir.
(3) Amatör havacılık faaliyeti
gerçekleştirecek hava aracı, sahibi adına tescil edilir ve sahibi
sorumluluğunda kullanılır. Söz konusu hava aracının tescil sertifikasına
amatör havacılık faaliyetlerinde kullanılacağı ibaresi eklenir.
(4) Türk Hava Aracı Siciline
alınmış olan hava aracının sicil kayıtlarının değiştirilmesi veya
kayıtlarının silinmesine ilişkin talepler için Genel Müdürlük tarafından
tanımlanmış olan ve Genel Müdürlük resmi internet sayfasında da yer alan
gerekli belgeler ile Genel Müdürlüğe başvuru yapılması gerekir.
Türk hava sahasında
havacılık faaliyetleri
MADDE 9 – (1) Amatör
havacılık faaliyetlerinde Türkiye AIP’sinde yer alan VFR ve IFR kuralları
uygulanır.
(2) Amatör havacılık
faaliyetleri, uçuş planı doldurma, sunma ve kabul etme usullerine ilişkin
hükümlerini içeren Türkiye AIP’si ENR 1.10 çerçevesinde ilgili havacılık
ünitelerine FPL sunularak yapılır.
(3) Hava sahası kullanımında
yukarıda yer alan hükümler esas alınır. Ancak, tanımlanmış sahalardaki
uçuşlar için Genel Müdürlükçe istisnalar getirilebilir.
Hava araçlarının Türk hava
sahası dışı uçuş gereklilikleri
MADDE 10 – (1) Amatör
havacılık faaliyetleri kapsamında Türk hava sahası dışına uçuş yapacak
pilotların, uluslararası geçerliliği olan lisansa sahip olması veya sahip
olduğu lisansın hava sahasından geçiş yapılan ülkeler ile iniş/kalkış yapılan
ülkeler tarafından kabul ediliyor olması gerekir.
(2) Türk hava sahası dışına
yapılacak uçuşlar için Genel Müdürlükten izin alınması zorunludur.
Pilot sağlık gereklilikleri
MADDE 11 – (1) Amatör
havacılık pilot lisansına sahip olmak üzere eğitim başvurusunda bulunacak
adayın veya lisans sahibinin imtiyazlarını kullanabilmesi için ruhsal ve
fiziksel açıdan yeterli tıbbi uygunlukta olması ve lisans imtiyazlarına uygun
sınıfta geçerli bir sağlık sertifikasına sahip olması gereklidir.
(2) Amatör havacılık pilot
adaylarının veya lisans sahiplerinin sağlık muayeneleri yetkili tabip veya
yetkili uçuş tabibi tarafından yapılır.
(3) Sağlık sertifikası, başvuru
sahibinin tıbbi geçmişinin sorgulanması, sağlık muayenesi ve değerlendirmesi
yapıldıktan sonra, sağlığının ICAO Ek 1 Sınıf 2 sağlık gerekliliklerine göre
amatör pilot olarak uçuşa uygun bulunması halinde, yetkili tabip veya yetkili
uçuş tabibi tarafından düzenlenir.
(4) İlk değerlendirmede, 50
yaşından sonraki tüm müteakip değerlendirmelerde ve başvuru sahibinin
geçmişteki sağlık kayıtlarının mevcut olmadığı durumlarda yapılacak tüm
değerlendirmelerde muayeneyi gerçekleştiren tabip en azından aşağıda
belirtilen unsurları muayeneye dâhil eder:
a) Klinik muayene,
b) Arteriel kan basıncı,
c) Tam idrar tahlili,
ç) Tam kan sayımı,
d) Görme kabiliyeti,
e) İşitme kabiliyeti.
(5) Amatör havacılık pilot
lisansına gece uçuşu yetkisinin eklenmesi durumunda, lisans sahibinin renk
ayırt etme kabiliyetine sahip olması gerekir. Bu durumda renkli görüş
testleri ve gerekli görülen durumlarda ileri renkli görüş testleri yapılır.
(6) Amatör havacılık pilot
lisansına aletli uçuş yetkisinin eklenmesi durumunda, lisans sahibinin saf
ses odyometri testinin yapılarak işitme kabiliyetinin değerlendirilmesi ve
yeterli işitmeye sahip olması gerekir.
(7) Yetkili tabip veya yetkili
uçuş tabibi, başvuru sahibini tıbbi açıdan değerlendirdikten sonra, sağlık açısından
uçuşa uygunluk gerekliliklerini tam olarak karşılamadığına kanaat getirdiği
takdirde havacılık sağlık kurulu muayenesi yapılmak üzere havacılık tıp
merkezine sevk eder.
(8) Amatör havacılık pilot
lisansı başvurusunda bulunacak aday veya lisans sahibinin imtiyazlarını
emniyetli bir şekilde ifa etmesine engel olabilecek psikoaktif madde, alkol,
ilaç kötüye kullanımı veya bağımlılığı tıbbi açıdan uçuşa elverişsizlik
kararı gerektirir. Şüpheli vakalarda yetkili tabip veya yetkili uçuş tabibi
ileri incelemelerin ve havacılık sağlık kurulu muayenesinin yapılması için
havacılık tıp merkezine sevk eder.
(9) Amatör havacılık pilotları
sağlık sertifikaları;
a) Lisans sahibi 40 yaşına
ulaşıncaya kadar 60 ay geçerlidir.
b) Lisans sahibi 40 yaşına
ulaşmadan önce tanzim edilmiş olan sağlık sertifikalarının geçerlilik süresi,
lisans sahibi 42 yaşına ulaştığında sona erer.
c) Lisans sahibi 40 yaşını
geçtikten sonra 24 ay geçerlidir.
(10) Sağlık muayenesine
başvuranlar vermiş oldukları sağlık bilgilerinin doğru ve eksiksiz olmasından
sorumludur. Başvuru sahibinin doğru olmayan, yanıltıcı beyanda bulunduğu
ve/veya bildiği bir hastalığını gizlediği tespit edildiği takdirde sağlık
sertifikası düzenlenmez veya mevcut sağlık sertifikasının ve lisansının
sağladığı imtiyazlar durdurulur, gerekli görülen idari ve/veya adli
yaptırımlar uygulanır.
(11) Sağlık sertifikası
sahipleri;
a) Lisanlarının ve ilgili
yetkilerinin imtiyazlarını emniyetli bir şekilde kullanmalarını
engelleyebilecek sağlık yönünden herhangi bir bozulmayı fark ettikleri
herhangi bir zamanda sahip oldukları yetkileri kullanamazlar.
b) Herhangi bir sağlık problemi
sebebiyle 12 saatten fazla hastane veya klinik yatış, invazif işlem, düzenli
ilaç kullanımı, düzenli gözlük veya kontak lens kullanımı söz konusu olduğunda
yetkili tabip veya yetkili uçuş tabibine başvurarak tavsiye almak zorundadır.
c) Uçuş yapmalarını engelleyici
önemli bir yaralanma veya sakatlanma, 21 gün veya daha fazla süren herhangi
bir hastalık, ameliyat veya hamilelik hallerinde durumu gecikmeksizin yetkili
tabip veya yetkili uçuş tabibine yazılı olarak bildirmek zorundadır. Bu
hallerde sağlık sertifikası askıya alınmış olarak kabul edilir.
(12) Yaralanma, sakatlanma, 21
gün veya daha fazla süren herhangi bir hastalık, ameliyat veya hamilelik durumlarından
sonra güvenli uçuşun temini için kontrol muayenelerinin yapılması esastır.
Kontrol muayeneleri, yetkili tabip veya yetkili uçuş tabibi tarafından
yapılır. Uçuşa mani bir durum olmadığı yetkili tabip veya yetkili uçuş tabibi
tarafından düzenlenen sağlık raporu ile belgelendiği takdirde, sağlık
sertifikasının askıya alınma işlemi ortadan kalkmış olur.
(13) Sağlık muayene ve
değerlendirmeleri neticesinde başvuru sahibinin sağlık açısından uçuşa uygunluk
gerekliliklerini tam olarak karşılamadığı, ancak sağlık sertifikası üzerine
şerh düşülen bir ya da daha fazla sayıda kısıtlama ile uçuş görevini
emniyetli bir şekilde yerine getirebileceği kararı verilirse, sağlık
sertifikası ilgili kısıtlamaları içerecek şekilde tanzim edilir.
(14) Yapılan muayene ve
değerlendirme neticesinde sertifika sahiplerinin uçuşlarını emniyetle yerine
getirmelerine engel bir sağlık durumu tespit edildiği takdirde sağlık
sertifika iptal işlemleri ancak havacılık tıp merkezi havacılık sağlık kurulu
raporu ile kesinleşir.
(15) Tartışmalı konular veya
itirazların varlığı halinde Genel Müdürlük tarafından işlemler yürütülür.
Pilot lisansı gereklilikleri
MADDE 12 – (1) Amatör
havacılık faaliyetlerinde bulunmak isteyen pilotlar, uçuş yapacakları hava
aracı kategorisinde Genel Müdürlük tarafından düzenlenmiş pilot lisansına ve
geçerli yetkilere sahip olmak zorundadır.
(2) ICAO üyesi diğer ülkeler
tarafından düzenlenen lisanslar, Genel Müdürlük tarafından belirlenen ve
karşılığı lisans için gerekli teorik bilgi ve uçuş eğitimleri, sağlık ve
diğer tüm şartların karşılanması koşulu ile Milli lisansa dönüştürülebilir.
Hava parkı, iniş ve kalkış
ve uçuş eğitim alanları
MADDE 13 – (1) Amatör
havacılık faaliyetlerinde kullanılan hava aracının iniş ve kalkışları için
havaalanı, heliport, hava parkı, uçuş emniyetine uygun iniş/kalkış alanları
ile iniş şeritlerinin kullanılması esastır.
(2) Amatör havacılık
faaliyetlerinin emniyetli ve güvenli olarak gerçekleştirilebilmesi için Genel
Müdürlük ve diğer ilgili kurum/kuruluşlar tarafından gerekli tedbirler alınır
ve/veya aldırılır.
Havacılık güvenliği
MADDE 14 – (1) Amatör
havacılıkta kullanılan hava araçlarının güvenliğinden pilot sorumludur. Hava
aracı sahibi/pilot hava aracının kaçırılması, ele geçirilmesi, çalınması veya
patlayıcı yüklenerek terörist saldırılarda kullanılmasını önleyecek her türlü
tedbiri alır. Bu alanlarda alınacak güvenlik tedbirleri, bölgenin
güvenliğinden sorumlu kolluk kuvvetleri ile koordine edilir. Bu tür
faaliyetler Milli Sivil Havacılık Güvenlik Programında belirtilen kurallar
çerçevesinde yürütülür.
(2) Hava alanı dışındaki
yerlerden kalkarak hava alanına inen hava araçları, hava alanı güvenlik
otoritesi olan mülki idare amirliği tarafından diğer sivil havacılık faaliyetleri
ile karıştırılmadan güvenlik kontrolüne tabi tutulur.
Düzenleme yetkisi
MADDE 15 – (1) Genel
Müdürlük, bu Yönetmelikte belirtilen hükümler çerçevesinde alt düzenlemeler
yapabilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
Geçiş süreci
MADDE 16 – (1) Bu Yönetmeliğin
yayımı tarihinden önce yetkilendirilen hava araçları sahipleri bu Yönetmelik
kapsamında faaliyetlerine devam ederler.
Yürürlükten kaldırılan
yönetmelik
MADDE 17 – (1) 8/3/1987
tarihli ve 19394 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çok Hafif Hava Araçları
İşletme Yönetmeliği (SHY-6C) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 18 – (1) Bu
Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 19 – (1) Bu
Yönetmelik hükümlerini Sivil Havacılık Genel Müdürü yürütür.
Bu sayfadaki metin bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki görüş niteliği taşımaz. Bağlayıcı olan, Resmî Gazete’de yayımlanan metindir.