Bakanlık Adı
:
Maliye Bakanlığından:
Tebliğin Adı
:
Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:
345)
Tebliğ No
:
(Sıra No: 345)
R. Gazete Tarihi
:
28/2/2005
R. Gazete Sayısı
:
25741
VERGİ
USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ
(SIRA NO:
345)
Bakanlığımıza
intikal eden olaylardan, Vergi Usul Kanunu[1][1][1] uygulaması ile ilgili bazı konularda
oluşan tereddütleri gidermek ve uygulama birliği sağlamak amacıyla aşağıdaki
açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür.
A-İLANIN ŞEKLİ
1.
Giriş
5035
sayılı Kanunun[2][2][2] 1 inci maddesiyle 213 sayılı Vergi
Usul Kanununun 104 üncü maddesi değiştirilmiş ve bu değişiklik 31/12/2003
tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 02/01/2004 tarihinde yürürlüğe
girmiştir.
Yeni
düzenlemeye göre, ilan yolu ile tebliğ edilecek vergi veya ceza miktarlarının
ilanında, bu Tebliğin izleyen bölümlerinde belirtildiği şekilde hareket
edilecektir.
2. İlanın Şekli
2.1.
Ortak Esaslar
İlanda
asıl olan, ilanın vergi dairesinin ilan koymaya mahsus yerinde ilan edilmesi
olduğundan, ilan yazısı her halukarda tebliğ yapan
vergi dairesinin ilan koymaya mahsus mahalline asılacak ve bir örneği de
muhatabın bilinen son adresinin bağlı bulunduğu muhtarlığa gönderilecektir.
İlanın asılması keyfiyeti ve tarihi tutanakla tespit edilecektir.
İlan
yazısının vergi dairesinin ilan koymaya mahsus yerine asılmasını izleyen onbeşinci gün, ilan tarihi olarak kabul edilecektir. Bu
tarihten itibaren bir ay içinde mükellefin ilgili vergi dairesine müracaat
etmemesi veya adresini bildirmemesi halinde, bu bir aylık sürenin sonunda
tebliğ yapılmış olacaktır.
İlan
yazısı, askıya çıkarıldığı tarihten itibaren geçen 1,5 aylık sürenin sonunda
askıdan kaldırılacaktır.
İlan
yazısı aşağıdaki bilgileri içerecektir.
1-Mükellefin
adı-soyadı veya unvanı, vergi kimlik numarası ile adresi,
2-Tebliğin
ilgili bulunduğu vergi veya cezanın dönemi, nevi ve miktarı,
3-Mükellefin
ilan tarihinden başlayarak bir ay içinde vergi dairesine bizzat veya bilvekale müracaat etmesi veyahut taahhütlü mektup veya
telgrafla açık adresini bildirmesi halinde, kendisine süre ile kayıtlı resmi
tebliğ yapılacağı, aksi takdirde ilan tarihinden itibaren bir ayın sonunda
tebliğin yapılmış sayılacağı hususu.
Birden
fazla mükellefe ait ilanla ilgili bilgilere, aynı ilan yazısında yer
verilebileceğinden, ilan yazısı alfabetik sıralama yapılmak suretiyle
hazırlanacak ve yazının her sayfasına müteselsil sıra numarası verilecektir.
İlan
yazısının her sayfası; vergi dairesi başkanlıklarında vergi dairesi başkanı
veya yetki vermesi halinde vergi müdürü veyahut ilgili müdür yardımcısı,
başkanlık şeklinde örgütlenmeyen bağımsız vergi dairelerinde vergi dairesi
müdürü veya yetki vereceği ilgili müdür yardımcısı, bağlı vergi dairelerinde
malmüdürü veya yetki vermesi halinde gelir servisi şefi tarafından
imzalanarak mühürlenecektir.
İlan
şeklinin belirlenmesinde, vergi aslı ve ceza tutarlarının toplamı değil
sadece vergi aslı tutarı dikkate alınacaktır.
Vergi aslı tutarı kanunda belirlenmiş olan haddi geçerse, haddi geçen
miktar esas alınmak suretiyle hem vergi aslı hem de buna bağlı olarak kesilen
ceza miktarı aynı şekilde ilan edilecektir. Ancak, vergi aslına bağlı olmayan
cezaların ilan yoluyla tebliğ edileceği durumlarda, ceza tutarına göre ilanın
şekli belirlenecektir.
2.2. Tutarı Birmilyar
Liradan Az Olan Vergi veya Cezanın İlan Şekli
İlan yolu
ile tebliğ edilmek üzere bir milyar liradan (342 Sıra Numaralı Vergi Usul
Kanunu Genel Tebliği ile 01/01/2005’den itibaren 1.100 Yeni Türk Lirası) az
her bir vergi veya ceza için hazırlanan ilan yazısı, tebliğ yapacak vergi
dairesinin ilan koymaya mahsus mahalline asılacak ve bir örneği ilan
yazısının askıya çıkarılmasını müteakiben gecikilmeksizin mükellefin bilinen
son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderilecektir. Tebliğin konusu, her
biri için ayrı ayrı olmak üzere, birmilyar liradan (342 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu
Genel Tebliği ile 01/01/2005’den itibaren 1.100 Yeni Türk Lirası) az vergi
veya vergi cezasına taalluk ettiği takdirde ayrıca gazete ile ilan
yapılmayacaktır.
2.3.
Tutarı Birmilyar Lira ila Yüzmilyar
Lira Arasında Olan Vergi veya Cezanın İlan
Şekli
İlan yolu ile tebliğ edilecek vergi veya ceza
miktarının, birmilyar ila yüzmilyar
lira (342 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği[3][3][3] ile 01/01/2005’den itibaren 1.100
ila 110.000 Yeni Türk Lirası) arasında olması halinde ilan yazısı, ilgili
vergi dairesinin ilan koymaya mahsus mahalline asılacak, bir örneği
mükellefin bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderilecek ve
vergi dairesinin bulunduğu yerin belediye sınırları içinde çıkan ve
Basın-İlan Kurumunca belirlenen bir veya daha fazla gazetede
yayımlatılacaktır. Vergi dairesinin bulunduğu yerin belediye sınırları içinde
gazete yayımlanmaması halinde, ilanın sadece vergi dairesinin ilan koymaya
mahsus yerine asılarak yapılması yeterli olacaktır.
2.4.
Tutarı Yüzmilyar Liradan Fazla Olan Vergi veya
Cezanın İlan Şekli
İlan yolu
ile yapılacak tebliğin konusunun yüzmilyar lirayı
(342 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 01/01/2005’den
itibaren 110.000 Yeni Türk Lirası) aşması halinde ilan yazısı, ilgili vergi
dairesinin ilan koymaya mahsus mahalline asılacak, bir örneği mükellefin
bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderilecek, vergi dairesinin
bulunduğu yerin belediye sınırları içinde çıkan ve Basın-İlan Kurumunca
belirlenen bir veya daha fazla gazetede yayımlatıldıktan başka, Türkiye
genelinde yayın yapan ve Basın-İlan Kurumunca belirlenen günlük gazetelerden
birinde de aynı şekilde yayımlatılacaktır.
3. Ödeme Emirlerinin İlanı
6183
sayılı A.A.T.U.H.Kanunun[4][4][4] 8 inci maddesinde, hilafına bir
hüküm bulunmadıkça tebliğlerin yapılmasında Vergi Usul Kanunu hükümlerinin
uygulanacağı belirtilmiş olduğundan, ödeme emirlerinin ilan yolu ile
tebliğinde de yukarıdaki usul uygulanacaktır.
B- SERBEST BÖLGELERDE DEFTER TUTMA
Bilindiği üzere, 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda
Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun[5][5][5] 8 inci maddesi ile değişik 3218
sayılı Serbest Bölgeler Kanununun[6][6][6] 6 ncı
maddesinde, kullanıcıların tutmak zorunda oldukları defterler ile
düzenleyecekleri belgelere ilişkin olarak, Vergi Usul Kanununu hükümlerine
bağımlı olmaksızın düzenleme yapmaya Maliye Bakanlığının yetkili olduğu hüküm
altına alınmıştır.
85 Seri Numaralı Kurumlar Vergisi Genel Tebliği[7][7][7] ile söz konusu Kanunla yapılan
düzenlemelere ilişkin açıklamalar yapılmış;
bu tebliğde serbest bölgelerde faaliyet gösteren mükelleflerin, 31/12/2004
tarihinden sonra başlayacak hesap dönemlerinde, Vergi Usul Kanunu hükümleri
çerçevesinde defter, belge ve kayıt düzenine uyacakları hususuna da yer
verilmiştir.
Söz konusu Kanunda yer alan Vergi Usul Kanunu hükümlerine bağımlı olmaksızın
düzenleme yapma yetkisine dayanılarak
2005 hesap döneminden itibaren serbest bölgelerde ticari faaliyette bulunan
bütün gerçek ve tüzel kişiler herhangi bir hadde bağlı kalınmaksızın, Vergi
Usul Kanunu hükümlerine uygun olarak bilanço esasına göre defter
tutacaklardır.
Diğer
taraftan, serbest bölgede ticari faaliyette bulunan ve daha önce işletme
hesabı esasına göre defter tutan mükellefler, bu tebliğin yayımı tarihinden
itibaren bilanço esasına göre defter tutacağından, söz konusu mükellefler defterlerini
tebliğin yayımını izleyen on beş gün içinde noter veya noterlik görevini ifa
ile mükellef olanlara tasdik ettireceklerdir.
Buna
göre, belirlenen sürede defterlerini tasdik ettiren mükellefler adına, Vergi
Usul Kanununun 352 nci maddesine göre usulsüzlük
cezası kesilmeyecektir.
C- SEVK İRSALİYESİNDE CEZA UYGULAMASI
253 Sıra
Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde,[8][8][8] tanzim tarihi ile fiili sevk
tarihinin aynı gün olması halinde de bu tarihlerin sevk irsaliyesine ayrı ayrı kaydedileceği, bu tarihlerden herhangi birisine yer
verilmemesi durumunda düzenlenen sevk irsaliyesinin hiç düzenlenmemiş
sayılacağı ve özel usulsüzlük cezası kesileceği duyurulmuştu.
Sevk
irsaliyelerinde, tanzim tarihi ile fiili sevk tarihinden herhangi birisinin
bulunmaması halinde, irsaliyenin hiç düzenlenmemiş sayılarak “özel usulsüzlük
cezası” uygulanacağı yolunda Vergi Usul Kanununda herhangi bir hüküm yer
almadığından bahisle yargı organlarında açılan davalar idare aleyhine
sonuçlanmaktadır. Bu nedenle, müstakar hale gelmiş yargı kararları dikkate
alınarak, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren sevk irsaliyelerinde fiili
sevk tarihinin bulunmadığının tespiti halinde özel usulsüzlük cezası yerine
Vergi Usul Kanununun 352/II-7 nci maddesine göre
“ikinci derece usulsüzlük” cezası kesilmesi uygun görülmüştür.
D- PAZAR TAKİBİ YOLUYLA EMTİA SATANLARIN SEVK İRSALİYESİ
DÜZENLEME ZORUNLULUĞU
173 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel
Tebliğinde,[9][9][9] alıcıların kimler olacağı ve ne
miktarda mal alacaklarının belli olmaması durumunda satıcı tarafından kendi
nakil vasıtası ile mal gönderilmesi halinde, nakil vasıtasına yüklenen tüm
mallar için tek bir sevk irsaliyesi düzenlenmesi ve düzenlenen sevk
irsaliyesinin müşterinin adı ve adresi bölümüne "Muhtelif Müşteriler" ibaresi ile nakil vasıtasının plaka
numarası ve sürücünün veya araçta bulunan satışa yetkili kimsenin adının
yazılmasının mümkün olduğu; bu tür sevk irsaliyesi ile alıcılara gönderilen
ve alıcının talep ettiği miktarda teslim edilen malların faturalarının malın
teslimi anında düzenleneceği ve bu faturalara sevk irsaliyesinin numarasının
da kaydedileceği, bir işyeri ve deposu bulunmadan pazar takibi veya
köy-köy kendi namına taşıtıyla emtia satan kimselerin de sevk irsaliyesi
düzenlemeleri ve taşıtlarında bulundurmaları, malın teslimi anında ise fatura
veya perakende satış fişi düzenlemeleri gerektiği bildirilmişti.
Bakanlığımıza
yansıyan olaylardan, bir işyeri ve deposu bulunmadan pazar takibi veya
köy-köy kendi namına taşıtıyla emtia satan kimselerin sattıkları malların çok
çeşitli olması ve emtia satışının da pazar takibi yoluyla yapılması
dolayısıyla uygulamada sıkıntılar yaşandığı anlaşılmıştır.
Bu
Tebliğin yayımı tarihinden itibaren bir işyeri ve deposu bulunmadan pazar
takibi veya köy-köy kendi namına taşıtıyla emtia satan kimselerin, bağlı
bulundukları vergi dairesinden alacakları faaliyet durumlarını gösteren bir
yazıyı taşıtlarında bulundurmaları kaydıyla, sevk irsaliyesi düzenleme
zorunlulukları Vergi Usul Kanunun mükerrer 257 nci
maddesinin verdiği yetkiye istinaden kaldırılmıştır.
E- ORMAN KOOPERATİFLERİNCE DÜZENLENECEK BELGE
Bilindiği
gibi, zirai faaliyet kapsamında ifa edilen hizmetlere ilişkin vergi tevkifatı ve düzenlenecek belgelerle ilgili 188[10][10][10] ve 242[11][11][11] Sıra Numaralı Gelir Vergisi Genel
Tebliğlerinde orman kooperatiflerince düzenlenecek belgelere ilişkin
açıklamalara yer verilmiştir.
Bakanlığımıza
intikal eden olaylardan, Orman İdaresine karşı taahhütte bulunan
kooperatiflerce ortaklarına istihkak ödemelerinin yapılması sırasında
düzenlenecek belge konusunda tereddüt olduğu anlaşılmış olup, aşağıdaki
açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür.
Orman
İdaresine karşı taahhütte bulunan kooperatiflerce orman köylülerine
ormanların ağaçlandırılması, bakımı, kesimi, ürünlerin toplanması, taşınması
ve benzeri hizmetler için yapılacak ödemelerde gider pusulası düzenlenmesi
esas olmakla birlikte, toplu ödemelerin örneği ekte yer alan “Orman
Kooperatifleri Ödeme Cetveli” adı altında
bir belge ile yapılması, bu belgenin düzenlenmesi halinde ayrıca gider
pusulası düzenlenmemesi, Vergi Usul Kanununun mükerrer 227 ve mükerrer 257 nci maddeleri ile Bakanlığımıza verilen yetkilere
istinaden uygun görülmüştür.
Söz
konusu cetvelde asgari olarak bulunması gereken bilgiler aşağıda
gösterilmiştir.
-Düzenleyenin
unvanı, adresi, bağlı olduğu vergi dairesi, vergi kimlik numarası,
-Düzenleme
tarihi, seri ve sıra numarası,
-Hizmet
veren ortakların adı-soyadı, adresi, plakası, vergi dairesi, vergi kimlik
numarası,
-İşin
mahiyeti, cinsi, miktarı, fiyatı, tutarı, toplamı,
-Tevkif
edilen gelir vergisi oranı, tutarı, varsa diğer vergiler,
-Ödenecek
net tutar,
-İmza
“Orman Kooperatifleri Ödeme Cetveli”nin
anlaşmalı matbaalara bastırılarak veya notere tasdik ettirilerek kullanılması
zorunludur. Yukarıda belirtilen asgari bilgileri eksik olan “Orman
Kooperatifleri Ödeme Cetveli” hiç düzenlenmemiş sayılarak her bir belge için
Vergi Usul Kanununun 353 üncü maddesinin 2 numaralı bendi uyarınca özel
usulsüzlük cezası kesilecektir.
F- TAŞIMACILIK
FAALİYETİ İLE UĞRAŞANLARIN DÜZENLEYECEKLERİ
TAŞIMA İRSALİYELERİ
Vergi
Usul Kanununun 240 ıncı maddesinin (A) bendinde
belirtildiği üzere, ücret karşılığında eşya nakleden bütün gerçek ve tüzel
kişiler naklettikleri eşya için düzenleyenin adı-soyadı, malın ambara giriş
tarihi, malın cinsi, miktarı, malın kimin tarafından tevdi edildiği, tevdi
edenin vergi dairesi ve vergi kimlik numarası, malın nereye ve kime
gönderildiği, alınan nakliye ücreti tutarı, sürücünün adı-soyadı, vergi
dairesi ve vergi kimlik numarası ile aracın plaka numarasını ihtiva eden ve
seri ve sıra numarası dahilinde teselsül eden irsaliye (Taşıma İrsaliyesi)
kullanmak zorundadırlar.
Ancak, bu
Tebliğin yayımlandığı tarihten itibaren, Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin Bakanlığımıza verdiği yetkiye dayanılarak,
farklı adreslerde bulunan birden çok alıcıya eşya taşınması sırasında tek bir
“Taşıma İrsaliyesi” düzenlenmesi ve irsaliyenin “alıcı adresi” bölümüne de
“ekli listedeki muhtelif müşteriler” ibaresinin yazılması uygun görülmüştür.
Taşıma
irsaliyesine eklenecek listede, taşıma irsaliyesinin seri ve sıra numarası,
göndericinin adı-soyadı, unvanı, gönderinin cinsi ve miktarı (adet, ağırlık
vb.), alıcının adı-soyadı ve gönderinin varış merkezi ile ücreti yer
alacaktır.
G- FİNANSAL KİRALAMA İŞLEMLERİNDE ENFLASYON
DÜZELTMESİ
Bilindiği
üzere enflasyon düzeltmesi uygulamasında, nevi itibarıyla iktisadi
işletmelere dahil bulunan kıymetlerden parasal ve parasal olmayanlar, 328
Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğine[12][12][12] ekli (1) ve (2) sayılı listelerde
gösterilmiştir. Söz konusu Tebliğin (2) sayılı ekindeki parasal olmayan
kıymetlere ilişkin listede yer alan;
302- Finansal kiralamanın yapıldığı tarihte kiralama
işlemlerinden doğan borçlar ile kiralanan varlığa ilişkin kira ödemelerinin
bugünkü değeri arasındaki fark,
402- Finansal kiralamanın yapıldığı tarihte kiralama
işlemlerinden doğan ve vadesi bir yılı aşan borçlar ile kiralanan varlığa
ilişkin kira ödemelerinin bugünkü değeri arasındaki fark, numaralı kıymetler
bu listeden çıkarılmış ve (1) sayılı listeye alınmıştır.
H- YTL’YE DÖNÜŞÜM NEDENİYLE YAPILAN YAZILIM
HARCAMALARI
5083 Sayılı Yeni Türk Lirasına İlişkin Kanun[13][13][13] ile ilgili olarak birçok
mükellefin, YTL’ye uyum çalışmaları kapsamında
bilgisayar yazılım programlarını değiştirmek zorunda kaldıkları ve bu
kapsamda yapılan harcamalarını nasıl giderleştirecekleri hususunda tereddüt
içinde bulundukları Bakanlığımıza intikal eden olaylardan anlaşıldığından aşağıdaki
açıklamaların yapılması uygun görülmüştür:
13 Sıra Numaralı Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliğinin[14][14][14] II-31/12/2004 Tarihi Sonu
İtibariyle Yapılacak İşlemler başlıklı bölümünün 1-Muhasebe Kayıt Düzeni ile
İlgili Yapılacak İşlemler kısmının 1.1. numaralı bendinin birinci
paragrafında; İşletmelerin 31/12/2004 tarihli bilanço hesaplarında yer alan
TL değerlerini 01/01/2005 tarihinde ilk işlem olarak YTL para birimine
dönüştürecekleri belirtilmiştir.
Vergi
Usul Kanunun 5024 sayılı Kanunla[15][15][15] değişen 315 inci maddesinde,
amortismana tabi iktisadi kıymetlerin itfasında faydalı ömürlerin dikkate
alınacağı ve bunlara ilişkin oranların da Bakanlığımızca tespit ve ilan
edeceği hükmü yer almaktadır.
Söz
konusu maddenin Bakanlığımıza verdiği yetkiye istinaden 01/01/2005 tarihinden itibaren kayıtların YTL olarak
tutulabilmesi için bilgisayar yazılımlarıyla ilgili olarak yapılan
harcamalarla yeni yazılım programları alınmasının zorunlu olduğu hallerde
mükelleflerin bu dönüşüm nedeniyle yapmış oldukları (yazılımla ilgili)
harcamalar için amortisman oranının 2004 ve 2005 takvim yıllarına ait
kazancın tespitinde % 100 olarak dikkate alınması uygun bulunmuştur.
Ayrıca, bu zorunlu değişim nedeniyle bilgisayar yazılım
programlarını değiştirmiş olan mükellefler eski yazılım programları için
henüz itfa edememiş oldukları amortisman tutarlarını fevkalade ve teknik
amortisman yoluyla da itfa edebileceklerdir.
I-TİCARİ
AMAÇLA KULLANILAN ARAÇLAR İÇİN İKTİSAP EDİLEN
LASTİKLERİN
FAYDALI ÖMÜRLERİ
Vergi
Usul Kanunun 5024 sayılı Kanunla[16][16][16] değişen 315 inci maddesinde,
amortismana tabi iktisadi kıymetlerin itfasında faydalı ömürlerin dikkate
alınacağı ve bunlara ilişkin oranların da Bakanlığımızca tespit ve ilan
edileceği hükmü yer almaktadır.
Anılan maddenin Bakanlığımıza verdiği
yetkiye istinaden amortismana tabi iktisadi kıymetler için uygulanacak
“Faydalı Ömür ve Amortisman Oranları” tespit edilmiş ve bu oranlar 333[17][17][17] ve 339 Sıra Numaralı Vergi Usul
Kanunu Genel Tebliğlerinde[18][18][18] açıklanmıştır.
339 Sıra
Numaralı Tebliğ ile değişik 333 Sıra Numaralı Tebliğ eki listenin 3.72
numaralı bölümünde otomobil, kamyon, minibüs, midibüs,
yük arabaları, özel amaçlı olarak kullanılan araçlar ve benzeri araçlara
ait lastikler (Yeni satın alınan araçlarda hazır olanlar hariç) yer
almakta olup, bunların faydalı ömürleri 2 yıl ve amortisman oranları da %
50,00 olarak tespit edilmiştir.
Bakanlığımıza
yapılan başvurulardan bazı sektörlerin çalışma şartları gereği, bu
sektörlerde faaliyet gösteren mükelleflerin faaliyetlerini gerçekleştirmek
üzere iktisap ettikleri lastiklerin faydalı ömürlerinin söz konusu Tebliğde
ilan edilen faydalı ömürden daha az
olduğu anlaşılmıştır.
Vergi
Usul Kanununun 313 üncü maddesine göre bir iktisadi kıymetin amortismana tabi
tutulabilmesi için, işletmede bir yıldan fazla kullanılması, yıpranmaya,
aşınmaya veya kıymetten düşmeye maruz bulunması ve işletmenin aktifinde
kayıtlı bulunması gerekmektedir.
Bu
itibarla, ticari amaçla kullanılan araçlar için iktisap edilen lastiklerin,
faaliyet gösterilen sektörün çalışma şartları gereği tahsis edildiği hizmette
kullanılmaya hazır hale geldiği tarih itibarıyla faydalı ömrünün bir yıldan
daha az olması halinde amortismana tabi tutulması mümkün olmayacağından
kayıtlara doğrudan gider olarak intikal ettirilebileceği tabiidir.
Tebliğ
olunur.
[1][1][1] 10/01/1961
tarih ve 10703 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][2] 02/01/2004 tarih ve 25334 sayılı
Mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][3] 28/11/2004 tarih ve 25654 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][4] 28/07/1953 tarih ve 8469 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][5] 06/02/2004 tarih ve 25365 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][6] 15/06/1985 tarih ve 18785 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][7] 04/09/2004 tarih ve 25573 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][8] 22/01/1997 tarih ve 22885 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][9] 03/04/1986 tarih ve 19067 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][10] 15/09/1995 tarih ve 22405 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][11] 03/03/2001 tarih ve 24335 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][12] 28/02/2004 tarih ve 25387 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][13] 31/01/2004 tarih ve 25363 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.
[1][1][14] 06/10/2004 tarih ve 25605 sayılı Resmi Gazete'de
yayımlanmıştır.
[1][1][15] 30/12/2003 tarih ve 25332 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][16] 30/12/2003 tarih ve 25332 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
[1][1][17] 28/04/2004 tarih ve 25446 sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanmıştır.
[1][1][18] 24/08/2004
tarih ve 25563 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.
EK-1.xls
EK-2.xls
Bu sayfadaki metin bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki görüş niteliği taşımaz. Bağlayıcı olan, Resmî Gazete’de yayımlanan metindir.